جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1957 - پاداش سجده شکر

قال الصادق - علیه السلام -:
من سجد سجدة الشکر لنعمة و هو متوضعاً کتب الله له بها عشر صلوات و محی عنه عشر خطایا عظام؛
کسی که در برابر نعمتی که خداوند به او داده است، سجده شکری به جا آورد، خداوند به خاطر همین سجده شکر ده نماز در نامه عملش می نویسد و ده گناه بزرگ را از نامه عمل او محو می کند.
(المحجة البیضاء، ج 1، ص 346)

1958 - سجده یک واجب جامع

قال الصادق - علیه السلام -:
و فرض علی الوجه السجود له باللیل و النهار فی مواقیت الصلوة فقال: یا ایهاالذین امنوا ارکعوا و اسجدوا و اعبدوا ربکم و افعلوا الخیر لعلکم تفلحون و هذه فریضة جامعة علی الوجه والیدین والرجلین؛
خداوند بر صورت سجده را واجب کرد که شبانه روز در وقت نمازها به سجده بیفتد؛ پس فرمود: ای کسانی که ایمان آورده اید! رکوع و سجود نمایید و پروردگارتان را پرستش کنید و افعال خیر به جای آورید، شاید که رستگار شوید. آنگاه امام فرمود: سجده، واجب جامع است که مشتمل بر صورت و دستها و پاها می باشد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 128)

1959 - تأویل سجده

قال علی - علیه السلام -:
فی تأویل السجدة الاولی ان تخطر فی نفسک و انت ساجد: منها خلقتنی و رفع رأسک تخطر بقلبک و منها اخر اخرجتنی والسجدة الثانیة و فیها تعیدنی و رفع رأسک تخطر بقلبک. و منها تخرجنی تارة اخری؛
معنای سجده اول این است که در حال سجده در دلت بگذرانی که خداوند از خاک خلقم کرده و سر از سجده برداشتن یعنی: خدا من را از خاک بیرون آورده و معنی سجده دوم این است که خدا من را به خاک برمی گرداند و سر از سجده دوم برداشتن، به این معنی است که خداوند یک بار دیگر من را در قیامت از خاک بیرون می آورد.
(میزان الحکمه، ج 5، ص 395)