جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1947 - اسرار ذکر سجده

قال الصادق - علیه السلام -:
فقال: ارفع رأسک. فرفعت رأسی؛ فنظرت الی شی ء ذهب منه عقلی فاستقبلت الارض بوجهی و یدی فألهمت ان قلت: سبحان ربی الاعلی و بحمده لعلو ما رأیت. فقلتها سبعاً فرجعت الی نفسی. کلما قلت واحدة منها تجلی عنی الغشی ء؛ فقعدت فصار السجود فیه سبحان ربی الاعلی و بحمده و صارت القعدة بین السجدتین استراحة من الغشی و علو ما رأیت. فالهمنی ربی - عزوجل - و طالبتنی نفسی ان ارفع رأسی؛ فرفعت فنظرت الی ذلک العلو فغشی علی فخررت لوجهی و استقبلت الارض بوجهی و یدی و قلت سبحان ربی الاعلی و بحمده فقلتها سبعاً ثم رفعت رأسی فقعدت قبل القیام لاثنی النظر فی العلو. فمن اجل ذلک صارت سجدتین و رکعة و من اجل ذلک صار القعود قبل القیام قعدة خفیفة؛
پس فرمود: سر بردار سر برداشتم، چیزی دیدم که از آن عقلم از سر رفت، و به صورت و دو دست بر زمین قرار گرفتم؛ پس الهام شده به سبب علو آنچه دیدم گفتم: سبحان ربی الاعلی و بحمده (منزه است پروردگار برتر من و سپاس او راست) این را هفت بار گفتم؛ پس به خود آمدم هر بار که می گفتم حالت غشوه از من باز می شد. آنگاه نشستم از این رو ذکر سبحان ربی الاعلی و بحمده در سجده قرار داده شد و نشستن بین دو سجده، استراحتی شد از آن غشوه و عظمت و والایی آنچه دیدم پس پروردگار به من الهام فرمود و خود نیز خواستم که سر بلند کنم، سر برداشتم و به آن علو و عظمت نگریستم و بیهوش شدم و بر زمین افتادم و با صورت و دو دست رو به زمین کردم و گفتم: سبحان ربی الاعلی و بحمده این را هفت مرتبه گفتم آن گاه سر برداشتم و پیش از ایستادن نشستم تا بار دیگر به آن علو و عظمت نظر کنم از این رو (در هر رکعت نماز) دو سجده و یک رکوع مقرر شد و نیز نشستن قبل از قیام، نشستنی کوتاه مقرر گردید.
(علل الشرایع، ج 2، ص 312)

1948 - ایمنی از بیماری و درد و آفت

فی الحدیث:
ان موسی خر ساجداً لله فاوحی الله تعالی الیه ارفع رأسک یا موسی و امر یدک فی موضع سجودک و امسح بها وجهک و ما نالته من بدنک فانه امان من کل سقم و داء و افة و عاهة؛
موسی (ع) در پیشگاه خدا به سجده افتاد و حق تعالی به او وحی فرمود: ای موسی! سر بردار و دست خود را به سجده گاه بکش و به صورت و آنچه از بدنت که دسترست باشد بمال، که آن موجب ایمنی از هر بیماری و درد آفت است.
(سفینة البحار، ج 1، ص 599)

1949 - ذکر سجده

فی الحدیث:
لما نزل قوله سبحانه: سبح اسم ربک الاعلی قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - اجعلوها فی سجودکم؛
هنگامی که کلام الهی سبح اسم ربک الاعلی نازل گشت، رسول الله (ص) فرمود: آن را در سجودتان قرار دهید، یعنی سبحان ربی الاعلی و بحمده.
(بحارالانوار، ج 58، ص 34)