جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1941 - روح سجده

قال الصادق - علیه السلام -:
و السجود النفسانی فراغ القلب من الفانیات و الاقبال بکنه الهمة علی الباقیات و خلع الکبر و الحمیة و قطع العلائق الدنیویة و التحلی بالخلائق النبویة؛
سجده نفسانی (که روح سجده است) رها بودن دل از امور فناپذیر و روی آوردن با تمام وجود به امور جاودان و کندن کبر و تعصب بیجا و قطع همه علایق دنیوی و آراسته شدن به اخلاق نبوی است.
(غرر الحکم، ج 2، ص 165، چاپ دانشگاه)

1942 - سجده قبل از طلوع آفتاب

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
و اما صلاة الفجر فان الشمس اذا طلعت تطلع علی قرن شیطان فامرنی ربی ان اصلی قبل طلوع الشمس، صلاة الغداة و قبل ان یسجد لها الکافر لتسجد امتی الله - عزوجل - و سرعتها احب الی الله - عزوجل - و هی الصلاة التی تشهدها ملائکة اللیل و ملائکة النهار؛
اما نماز صبح، پس هنگامی که آفتاب طلوع کرد، مثل این که بر شاخهای شیطان طلوع می کند. پروردگارم مرا امر فرموده که قبل از طلوع خورشید، و قبل از آن که کافر برای آفتاب سجده کند، نماز صبح بخوانم؛ تا آن که امتم برای خداوند سجده نمایند و زود به جای آوردن آن در پیشگاه خداوند محبوب تر است این نمازی است که ملائکه شب و روز شاهد آن می باشند.
(وسائل الشیعه، ج 3، ص 9)

1943 - اثر سجده فراوان

عن الصادق - علیه السلام -:
جاء رجل الی رسول الله - صلی الله علیه و آله - فقال: یا رسول الله! کثرت ذنوبی و ضعف عملی فقال رسول الله - صلی الله علیه و آله -: اکثر السجود فانه یخط الذنوب کما یحط الریح ورق الشجر؛
از حضرت امام صادق (ع) روایت شده است که مردی پیش پیامبر (ص) آمد و گفت: یا رسول الله! گناهان من بی شمار است ولی عمل نیک من اندک است پیامبر گرای اسلام (ص) فرمود: سجده فراوان به جای آور؛ زیرا سجده گناهان را دور می سازد همچنان که باد برگ درخت را می ریزاند.
(بحارالانوار، ج 85، ص 162، امالی صدوق، ج 76، حدیث 11)