جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1922 - سجده ریاکارانه

قال علی - علیه السلام -:
ان رسول الله - صلی الله علیه و آله - ابصر رجلا دبرت جبهته، فقال رسول الله - صلی الله علیه و آله -: من یغالب الله یغلبه و من یخدع الله یخدعه فهلا تجافیت بجبهتک عن الارض و لم تشوه خلقک؟!؛
رسول گرامی اسلام (ص) مردی را دید که پیشانی اش (بر اثر سجده ای که شاید ریاکارانه بود) زخمی شده است به او فرمود: هر کس با خدا از در نیرنگ و خدعه درآید، خداوند نیز به او می فرماید: چرا پیشانی ات را از زمین جدا نمی کنی تا این چنین چهره ات را مشوه و زشت نکنی؟!
(بحارالانوار، ج 71، ص 344)

1923 - سجده و رحمت الهی

قال علی - علیه السلام -:
لو یعلم المصلی ما یغشاه من الرحمة لما رفع رأسه من السجود؛
اگر نمازگزار بداند که چقدر از رحمت (خداوند تعالی) او را فرا گرفته است، سرش را از سجده برنمیدارد.
(غررالحکم، ص 261)

1924 - سجده شکر به پاس توفیق الهی

قال الصادق - علیه السلام -:
انما یسجد المصلی سجدة بعد الفریضة لیشکر الله تعالی فیها علی ما من به علیه من اداء فرضه و ادنی ما یجزی ء فیها شکر الله مرات؛
سزاوار است که نمازگزار به پاس توفیق خدایی در به جای آوردن نماز واجب، سجده شکر به جای آورد و حداقل ذکر سجده، گفتن سه بار شکر الله است.
(المحجة البیضاء، ج 1، ص 348)