جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1921 - سجده امام سجاد (ع) در صحرا

قال الباقر - علیه السلام -:
علی بن الحسین - علیه السلام - انه برز الی الصحراء فتبعه مولی له فوجده ساجداً علی حجارة خشنة، فاحصی علیه الف مرة لا اله الا الله حقاً حقاً، لا اله الا الله تعبداً، و رقاً، لا اله الا الله ایماناً و صدقاً ثم رفع رأسه؛
امام باقر (ع) فرمود: امام سجاد (ع) رو به صحرا نهاد و یکی از غلامانش در پی او روان شد. چون به حضرت رسید او را بر روی سنگی ناهموار در حال سجده دید. گوش فرا داد و شنید که حضرت در سجده می فرماید: لا اله الا الله حقاً حقاً، لا اله الا الله تعبداً و رقاً، لا اله الا الله ایماناً و صدقاً و آن را هزار مرتبه تکرار می کرد، سپس سر از سجده برداشت.
(بحارالانوار، ج 85، ص 166)

1922 - سجده ریاکارانه

قال علی - علیه السلام -:
ان رسول الله - صلی الله علیه و آله - ابصر رجلا دبرت جبهته، فقال رسول الله - صلی الله علیه و آله -: من یغالب الله یغلبه و من یخدع الله یخدعه فهلا تجافیت بجبهتک عن الارض و لم تشوه خلقک؟!؛
رسول گرامی اسلام (ص) مردی را دید که پیشانی اش (بر اثر سجده ای که شاید ریاکارانه بود) زخمی شده است به او فرمود: هر کس با خدا از در نیرنگ و خدعه درآید، خداوند نیز به او می فرماید: چرا پیشانی ات را از زمین جدا نمی کنی تا این چنین چهره ات را مشوه و زشت نکنی؟!
(بحارالانوار، ج 71، ص 344)

1923 - سجده و رحمت الهی

قال علی - علیه السلام -:
لو یعلم المصلی ما یغشاه من الرحمة لما رفع رأسه من السجود؛
اگر نمازگزار بداند که چقدر از رحمت (خداوند تعالی) او را فرا گرفته است، سرش را از سجده برنمیدارد.
(غررالحکم، ص 261)