جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1920 - دعا در هنگام سجده

عن سعید بن یسار قال:
قلت لابی عبدالله - علیه السلام - ادعوا و انا راکع او ساجد؟ قال: فقال: نعم ادع و انت ساجد فان اقرب ما یکون العبد الی الله و هو ساجد، ادع الله لدنیاک و آخرتک؛
به امام صادق (ع) عرض کردم: در حالی که در رکوع یا سجده هستم دعا کنم؟ حضرت فرمود: آری در حال سجده دعا کن، زیرا انسان در حال سجده کمترین فاصله را با خدا دارد، پس برای دنیا و آخرتت دعا کن.
(بحارالانوار، ج 85، ص 132)

1921 - سجده امام سجاد (ع) در صحرا

قال الباقر - علیه السلام -:
علی بن الحسین - علیه السلام - انه برز الی الصحراء فتبعه مولی له فوجده ساجداً علی حجارة خشنة، فاحصی علیه الف مرة لا اله الا الله حقاً حقاً، لا اله الا الله تعبداً، و رقاً، لا اله الا الله ایماناً و صدقاً ثم رفع رأسه؛
امام باقر (ع) فرمود: امام سجاد (ع) رو به صحرا نهاد و یکی از غلامانش در پی او روان شد. چون به حضرت رسید او را بر روی سنگی ناهموار در حال سجده دید. گوش فرا داد و شنید که حضرت در سجده می فرماید: لا اله الا الله حقاً حقاً، لا اله الا الله تعبداً و رقاً، لا اله الا الله ایماناً و صدقاً و آن را هزار مرتبه تکرار می کرد، سپس سر از سجده برداشت.
(بحارالانوار، ج 85، ص 166)

1922 - سجده ریاکارانه

قال علی - علیه السلام -:
ان رسول الله - صلی الله علیه و آله - ابصر رجلا دبرت جبهته، فقال رسول الله - صلی الله علیه و آله -: من یغالب الله یغلبه و من یخدع الله یخدعه فهلا تجافیت بجبهتک عن الارض و لم تشوه خلقک؟!؛
رسول گرامی اسلام (ص) مردی را دید که پیشانی اش (بر اثر سجده ای که شاید ریاکارانه بود) زخمی شده است به او فرمود: هر کس با خدا از در نیرنگ و خدعه درآید، خداوند نیز به او می فرماید: چرا پیشانی ات را از زمین جدا نمی کنی تا این چنین چهره ات را مشوه و زشت نکنی؟!
(بحارالانوار، ج 71، ص 344)