جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1917 - آداب سجده امام کاظم (ع)

عن ابی الحسن موسی - علیه السلام -:
انه کان اذا رفع رأسه صلاته من السجدة الاخیرة جلس جلسة ثم نهض للقیام و بادر برکبتیه من الارض قبل یدیه، و اذا سجد بادر بهما الارض قبل رکبتیه؛
امام کاظم (ع) هنگامی که سر از سجده دوم برمی داشت، کمی می نشست و سپس قیام می کرد و (یکسره از سجده قیام نمی کرد) و پیش از دستها، زانوها را بر زمین برمی داشت و هنگامی که به سجده می رفت، دستها را پیش زانوها بر زمین می گذاشت.
(بحارالانوار، ج 85، ص 162)

1918 - حسرت ابلیس

قال علی - علیه السلام -:
ان العبد اذا سجد نادی ابلیس: یا ویله اطاع و عصیت و سجد و ابیت؛
وقتی بنده سجده کرد، ابلیس فریاد می زند: وای بر من! و اطاعت کرد، ولی من معصیت کردم، او سجده کرد و من از این عمل سرباز زدم.
(بحارالانوار، ج 82، ص 233)

1919 - کراهت دمیدن در جایگاه سجده

عن لیث قال:
قلت لابی عبدالله - علیه السلام - الرجل یصلی فینفخ فی موضع جبهته قال: لیس به بأس، انما یکره ذلک ان یؤذی من الی جانبه؛
راوی می گوید از امام صادق (ع) پرسیدم اگر کسی در حال نماز به جای پیشانی اش فوت کند (چگونه است)؟ فرمود: اشکالی ندارد و کراهت آن برای این است که کسی در کنار او (از بوی بدن آن) اذیت نشود.
(بحارالانوار، ج 85، ص 135)