جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1897 - دلیل دو بار سجده در نماز

و قالوا ایضاً فی علة السجود مرتین: ان رسول الله - صلی الله علیه و آله - لمااسری به الی السماء و رأی عظمة ربه سجد، فلما رفع رأسه رأی من عظمته ما رأی فسجد ایضاً فصار سجدتین؛
در علت این که چرا سجده دوبار است، گفته اند: هنگامی که پیامبر (ص) را به معراج بردند و عظمت خداوند را دید، به سجده رفت پس از آن که سر از سجده بلند نمود، عظمتهای بیشتری دید و دوباره سجده کرد. این است که سجده دوبار انجام گرفت.
(بحارالانوار، ج 85، ص 139)

1898 - سجده امام صادق (ع)

عن سماعة بن مهران قال:
رأیت ابا عبدالله - علیه السلام - اذا سجد بسط یدیه علی الارض بحذاء وجهه و فرج بین اصابع یدیه، و یقول: انما یسجدان کما یسجد الوجه؛
سماعة بن مهران گوید: امام صادق (ع) را دیدم که در سجده اش دستها را بر روی زمین در موازی صورتش باز کرده و انگشتانش را گشوده است و فرمود: هر دو آنها (دستها) همانند صورت سجده می کنند.
(بحارالانوار، ج 85، ص 140)

1899 - صورت به خاک مالیدن

قال الصادق - علیه السلام -:
ینبغی للمصلی ان یباشر بجبهته الارض و یعفر وجهه فی التراب لانه من التذلل لله؛
سزاوار است نمازگزار پیشانی خود را بر زمین بگذارد و صورتش را در خاک بمالد که این نشانه خواری در پیش خداوند است.
(بحارالانوار، ج 85، ص 156)