جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1885 - جایگاه سجده بلند نباشد

عن ابی بصیر، عن ابی جعفر - علیه السلام - قال:
سألته عن الرجل یرفع موضع جبهته فی المسجد، فقال انی احب ان اضع وجهی فی مثل قدمی، و اکره ان یضعه الرجل (علی مرتفع)؛
ابو بصیر گوید که از اما باقر (ع) پرسیدم: کسی که در سجده جای پیشانی اش را بلندتر قرار می دهد، آیا درست است؟ فرمود: من دوست دارم که پیشانی ام را مانند پاهایم (بر زمین) بگذارم و کراهت دارم که آن کس (پیشان را) بر جای بلند بگذارد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 131)

1886 - حالت گذاشتن دستها در سجده

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا تصویت للسجود فقدم یدیک الی الارض قبل رکبتیک بشی ء؛
هنگامی که برای سجده خم شدی، کمی پیش از این که زانوهایت به زمین برسد، دستها را بر زمین بگذار.
(بحارالانوار، ج 85، ص 138)

1887 - مشمول شفاعت و همنشین پیامبر (ص)

روی ان رجلا قال لرسول الله - صلی الله علیه و آله -
ادع الله ان یجعلنی من اهل شفاعتک و یرزقنی مرافقتک فی الجنة. قال - صلی الله علیه و آله -: اعنی بکثرة السجود؛
مردی به پیامبر (ص) عرض کرد: یا رسول الله! از خدا بخواه که مرا مشمول شفاعت تو قرار دهد و از همنشینان تو در بهشت باشم. (رسول خدا (ص) فرمود: من از خدا می خواهم ولی تو هم مرا با زیادی سجده کمک کن.
(المحجة البیضاء، ج 1، ص 345)