جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1881 - سجده زن

عن علی بن جعفر عن اخیه - علیه السلام -:
سألته عن المرأة اذا سجدت یقع بعض جبهتها علی الارض و بعضها یغطیه الشعر هل یجوز؟ قال: لا حتی تضع جبهتها علی الارض؛
زنی به سجده می رود و قسمتی از پیشانی اش روی زمین (خاک یا هرچه سجده بر آن صحیح است) قرار می گیرد و قسمتی را موی سر مانع می شود آیا درست است؟ فرمود: نه تا آنگاه که پیشانی را بر زمین بگذارد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 130)

1882 - سجده بر پشت دست

عن عبدالله بن جماد، عن ابی بصیر قال:
قلت لابی عبدالله - علیه السلام -: جعلت فداک، الرجل یکون فی السفر فیقطع علیه الطریق فیبقی عریاناً فی سراویل و لایجد ما یسجد علیه و یخاف ان سجد علی الرمضاء احترقت وجهه قال: یسجد علی ظهر کفه فانها احد المساجد؛
ابو بصیر گوید: از امام صادق - علیه السلام - پرسیدم: فدایت شوم، شخصی در سفر است و دزد مال او را می برد و با یک شلوار و برهنه می ماند و چیزی نمی یابد که بر آن سجده کند و می ترسد که اگر بر ریگها سجده کند، صورتش بسوزد. (تکلیف او چیست؟) فرمود: بر پشت دستش سجده می کند؛ زیرا پشت دست، یکی از سجده گاهها است.
(بحارالانوار، ج 85، ص 132)

1883 - سجده امام باقر (ع)

عن ابی عبیدة قال سمعت ابا جعفر - علیه السلام - یقول و هو ساجد:
اسألک بحق حبیبک محمد - صلی الله علیه و آله - الا بدلت سیئاتی حسنات و حاسبتنی حساباً یسیراً ثم قال فی الثانیة: اسألک بحق حبیبک محمد الا کفیتنی مونة الدنیا و کل هون دون الجنة و قال فی الثالثة: اسألک بحق حبیبک محمدلما غفرت لی الکثیر من الذنوب و القلیل و قبلت منی عملی الیسره ثم قال فی الرابعة: اسألک بحق حبییک محمد لما ادخلتنی الجنة، و جعلتنی من سکانها و لما نجیتنی من سفعات النار برحمتک و صلی الله علی محمد وآله؛
ابو عبیده گوید: از امام باقر (ع) شنیدم که در حال سجده می گفت: خدایا! به حق حبیبت محمد (ص) از تو می خواهم که بدیهایم را به خوبیها تبدیل کنی، و در حساب بر من آسان گیری و در سجده دوم گفت: به حق حبیبت محمد (ص) از تو می خواهم که هزینه زندگی دنیا و هر چیزی که مانع رفتن به بهشت است کفایت کنی، و در سجده سوم فرمود: به حق حبیبت محمد (ص) از تو می خواهم که گناه بسیار و اندک مرا ببخشی و عمل کم مرا بپذیری و در سجده چهارم: به حق حبیبت محمد (ص) از تو می خواهم که مرا به بهشت ببری و به رحمتت از ساکنانش قرار دهی و از شعله های آتش نجاتم دهی و درود خدا بر محمد و آلش.
(بحارالانوار، ج 85، ص 131)