جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1868 - سجده با علاقه

قال الباقر - علیه السلام -:
اما من یسجد من اهل السموات طوعاً: فالملائکة یسجدون لله طوعاً و من یسجد من اهل الارض فمن ولد فی الاسلام فهو یسجد له طوعاً امام من یسجد له کرهاً فمن جبر علی الاسلام، و اما من لم یسجد فظله یسجد بالغداة و العشی؛
اما کسانی از اهل آسمانها با رغبت سجده می کنند فرشتگانند که خدا را با رغبت سجده می کنند و از اهل زمین کسانی هستند که در اسلام متولد شده اند و با علاقه سجده می کنند و اما کسانی که به طور اکراه و اجبار سجده می کنند، کسانی هستند که مجبور به پذیرش اسلام شده اند و اما کسانی که سجده نمی کنند، سایه آنان صبح و شام خداوند را سجده می کند.
(بحارالانوار، ج 85، ص 124)

1869 - سجده برای نعمتهای الهی

عن هشام بن احمر قال:
کنت اسیر مع ابی الحسن - علیه السلام - فی بعض اطراف المدینة اذ ثنی رجله عن دابته فخر ساجداً فاطال و اطال ثم رفع رأسه و رکب دابته. فقلت: جعلت فداک قد اطلت السجود؟ فقال: انی ذکرت نعمة انعم الله بها علی فاحببت ان اشکر ربی؛
هشام بن احمر می گوید: در اطراف مدینه و در محضر امام کاظم (ع) بودیم که ناگهان امام از مرکب پیاده شده و سجده ای طولانی گزارد. چون سر برداشت و سوار شد، از علت این سجده جویا شدیم، حضرت فرمود: یکی از نعمت های خدا را در حق خود به یاد آوردم و خواستم پروردگارم را شکر نمایم.
(محجةالبیضاء، ج 1، ص 346)

1870 - ریزش گناهان با سجده فراوان

جاء رجل الی رسول الله - صلی الله علیه و آله - فقال: یا رسول الله! کثرت ذنوبی و ضعف عملی. فقال رسول الله - صلی الله علیه و آله -: اکثر السجود فانه یحط الذنوب کما تحط الریح ورق الشجر؛
مردی خدمت رسول خدا - صلی الله علیه و آله - رسید و از زیادی گناه و کمی عمل صالح شکایت کرد آن حضرت فرمود: زیاد سجده به جای آور، زیرا سجده گناهان را می ریزید، همچنان که باد برگ درختان را.
(وسائل الشیعه، ج 3، ص 76)