جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1866 - مدت سجده امام کاظم (ع)

کان موسی بن جعفر - علیه السلام - یسجد بعد ما یصلی فلا یرفع رأسه حتی یتعالی النهار؛
امام موسی کاظم (ع) بعد از نماز صبح به سر سجده می گذارد و تا برآمدن خورشید در میان آسمان سر از سجده برنمی داشت.
(المحجة البیضاء، ج 1، ص 345)

1867 - سجده شکر برای هر نعمت

قال الصادق - علیه السلام -:
ان رسول الله - صلی الله علیه و آله - کان فی سفر یسیر علی ناقة له اذ نزل فسجد خمس سجدات. فلما رکب قالوا: یا رسول الله! انا رأینا صنعت شیئاً لم تصنعه فقال - صلی الله علیه و آله -: نعم، استقبلنی جبرئیل فبشرنی ببشارت من الله فسجدت لله شکراً لکل بشری سجدة؛
در سفر رسول خدا (ص) سوار شتری بود که ناگهان پیاده شد و پنج سجده به جای آورد و سپس سوار مرکب شد اصحاب علت این کار را پرسیدند آن حضرت فرمود: جبرئیل بر من نازل شد و مرا پنج بشارت داد و من به شکرانه هر بشارتی سجده ای به جا آوردم.
(المحجة البیضاء، ج 1، ص 346)

1868 - سجده با علاقه

قال الباقر - علیه السلام -:
اما من یسجد من اهل السموات طوعاً: فالملائکة یسجدون لله طوعاً و من یسجد من اهل الارض فمن ولد فی الاسلام فهو یسجد له طوعاً امام من یسجد له کرهاً فمن جبر علی الاسلام، و اما من لم یسجد فظله یسجد بالغداة و العشی؛
اما کسانی از اهل آسمانها با رغبت سجده می کنند فرشتگانند که خدا را با رغبت سجده می کنند و از اهل زمین کسانی هستند که در اسلام متولد شده اند و با علاقه سجده می کنند و اما کسانی که به طور اکراه و اجبار سجده می کنند، کسانی هستند که مجبور به پذیرش اسلام شده اند و اما کسانی که سجده نمی کنند، سایه آنان صبح و شام خداوند را سجده می کند.
(بحارالانوار، ج 85، ص 124)