جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1861 - اعطای درجه و آمرزش گناهان

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
ما من عبد یسجد الله سجدة الا رفعة الله تعالی له بها درجة، و حط عنه بها خطیئة؛
هرگاه بنده ای خدا را سجده کند، خداوند به پاداش آن سجده درجه ای به او عطا کرده و گناهی از او می آمرزد.
(کنز العمال، ج 7، ص 290، ح 18928)

1862 - پالایندگی سجده

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
اذا سجد العبد طهر سجوده ما تحت جبهته الی سبع ارضین؛
آن گاه که بنه به سجده می رود سجده اش از زیر پیشانی تا هفت طبقه از زمین را پاک می گرداند. (این مطلب اشاره به عظمت نماز و پالایندگی آن دارد).
(کنزالعمال، ج 7، ص 291، ح 18934)

1863 - بر سجده خود بیفیزایید

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
ما من عبد یسجد لله سجدة الا کتب الله له بها حسنة و حط عنه بها سیئة و رفع له بها درجة فاستکثروا من السجود؛
هیچ بنده ای نیست که برای خدا سجده کند، مگر این که خداوند به واسطه آن حسنه ای برایش می نویسد و گناهی از او محو می کند و درجه ای بر مقام او می افزاید پس بر سجده خود بیفزایید.
(کنزالعمال، ج 7، ص 293، ح 18940)