جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1856 - بالا رفتن مقام در بهشت

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
اکثروا من السجود فانه لیس من مسلم یسجد لله تعالی سجدة الا رفعه الله بها درجة فی الجنة، و حط عنه بها خطیئة؛
بسیار سجده کن که هرگاه مسلمانی خدای بزرگ را سجده کند، خداوند به پاداش آن سجده مقامش را در بهشت بالا می برد و یک گناهش را می آمرزد.
(کنزالعمال، ج 7، ص 286، ص 18903)

1875 - اثر سجده بر پیشانی

قال علی - علیه السلام -:
انی لاکره للرجل ان تری جبهته جلحاء لیس فیها شی ء من اثر السجود؛
من دوست ندارم برای مردی که پیشانی اش صاف باشد و اثر سجود (حالت برآمدگی که از کثرت سجود ظاهر می شود) بر آن دیده نمی شود.
(بحارالانوار، ج 71، ص 345)

1858 - ریزش گناهان

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
ان العبد اذا قام یصلی اتی بذنوبه کلها، فوضعت علی رأسه و عاتقه فکلما رکع او سجد تساقطعت عنه؛
هرگاه بنده ای به نماز می ایستد، گناهانش بر سر و گردنش نهاده می شوند و هر بار که او رکوع و سجود کند به همان اندازه از گناهانش کاسته می شود.
(کنز العمال، ج 7، ص 287، ح 18908)