جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1844 - توقف زیاد در رکوع و سجود

قلت لأبی جعفر - علیه السلام -:
ایهما افضل فی الصلاة کثرة القراءة اوطول البث فی الرکوع و السجود؟ قال: فقال: کثرة اللبث فی الرکوع و السجود فی الصلاة افضل، اما تسمع لقول الله تعالی: فاقرؤا ما تیسر منه و اقیموا الصلاة انما عنی باقامة الصلاة طول اللبث فی الرکوع و السجود، قلت: فأیهما افضل کثرة القراءة او کثرة الدعاء؟ فقال الدعاء افضل، اما تسمع لقول الله لنبیه - صلی الله علیه و آله - قل یعبؤبکم ربی لولا دعاؤکم؛
ابو جعفر (ع) را گفتم: کدام یک در نماز بهتر است زیاد خواندن قرآن یا افزودن زمان رکوع و سجود؟ فرمود: توقف زیاد در رکوع و سجود نماز بهتر است، مگر قول خدای بزرگ را نشنیده ای که فرمود: هرآنچه از آن برایتان میسر بود، بخوانید و نماز را به پای دارید که منظور از اقامه نماز طول دادن به رکوع و سجود است (راوی گوید) پرسیدم: کدامیک افضل است کثرت خواندن قرآن یا دعاء؟ آن حضرت فرمود: کثرت دعا بهرت است مگر، قول خدا را خطاب به پیامبرش نشنیده ای که فرمود: ای پیامبر! به آنان بگو: اگر دعای شما نبود، خداوند چه عنایتی به شما داشت؟.
(بحارالانوار، ج 85، ص 117)

1845 - سه تسبیح در رکوع و سجود

عن اسحاق بن عمار قال:
سمعت ابا عبدالله - علیه السلام - یعظ اهله و نساءه و هو یقول لهن: لا تقلن فی رکوعکن و سجودکن اقل من ثلاث تسبیحات فانکن ان فعلتن لم یکن احسن عملا منکن؛
اسحاق بن عمار می گوید: در حالی که امام صادق (ع) کسان و همسران خود را موعظه می کرد، شنیدم، که به آنان فرمود: کمتر از سه تسبیح در رکوع و سجودتان نگویید، و اگر چنین است (کمتر بگویید) کار خوبی از سوی شما انجام نشده (کنایه از آیه قرآن است که می فرماید: احسن عملا).
(بحارالانوار، ج 85، ص 120)

فصل سی و دوم: ارکان نماز، سجده