جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1842 - سیره امام صادق (ع) در رکوع و سجود

روی معاویه بن وهب قال:
رأیت ابا عبدالله - علیه السلام - یرفع یدیه اذا رکع و اذا رفع رأسه من الرکوع و اذا سجد و اذا رفع رأسه من السجود، و اذا اراد السجود للثانید و روی ابن مسکان عن ابی عبدالله - علیه السلام - قال: یرفع یدیه کلما اهوی الی الرکوع و السجود و کلما رفع رأسه من رکوع و سجود و قال: هی العبودیة؛
معاویه بن وهب گوید: امام صادق (ع) را دیدم که دستها را هنگامی که به رکوع می رود و سر بر می دارد و موقعی که به سجده می رود و هنگامی که از سجده سر برمی دارد و آنگاه که به سجده دوم می رود، بلند می کند و ابن مسکان از امام صادق (ع) روایت کرده که فرمود: هر وقت نمازگزار به رکوع و سجود می رود و هنگامی که از رکوع و سجود سر برمی دارد، دستها را بلند کند. و بعد فرمود: این بندگی است.
(بحارالانوار، ج 85، ص 114)

1843 - تأثیر رکوع و سجود طولانی

عن ابی اسامه قال: سمعت اباعبدالله - علیه السلام - یقول:
علیکم بتقوی الله و الورع، والاجتهاد، و صدق الحدیث و اداء الامانة و حسن الجوار، و کونوا دعاة الی انفسکم بغیر السنتکم و کونوا زیناً و لا تکونوا شینا، و علیکم بطول السجود و الرکوع فان احدکم اذا اطال الرکوع و السجود، یهتف ابلیس من خلفه و قال: یا ویلتاه اطاعوا و عصیت و سجدوا و ابیت؛
ابو اسامه گوید از امام صادق (ع) شنیدم که می فرمود: بر شما باد به تقوای الهی و ورع و اجتهاد و درستی در گفتار و ادای امانت و حسن همجواری مردم را به غیر زبان (و یا عمل) به سوی خود بخوانید و زینت ما باشید و ننگ ما نباشید. سجده و رکوع را طولانی کنید که هرگاه یکی از شما رکوع و سجود را طولانی کند، ابلیس از پشت سرش فریاد می زند: ای وای بر من! اینان اطاعت کردند و من گناه کردم و سجده کردند و من نکردم.
(بحارالانوار، ج 85، ص 136)

1844 - توقف زیاد در رکوع و سجود

قلت لأبی جعفر - علیه السلام -:
ایهما افضل فی الصلاة کثرة القراءة اوطول البث فی الرکوع و السجود؟ قال: فقال: کثرة اللبث فی الرکوع و السجود فی الصلاة افضل، اما تسمع لقول الله تعالی: فاقرؤا ما تیسر منه و اقیموا الصلاة انما عنی باقامة الصلاة طول اللبث فی الرکوع و السجود، قلت: فأیهما افضل کثرة القراءة او کثرة الدعاء؟ فقال الدعاء افضل، اما تسمع لقول الله لنبیه - صلی الله علیه و آله - قل یعبؤبکم ربی لولا دعاؤکم؛
ابو جعفر (ع) را گفتم: کدام یک در نماز بهتر است زیاد خواندن قرآن یا افزودن زمان رکوع و سجود؟ فرمود: توقف زیاد در رکوع و سجود نماز بهتر است، مگر قول خدای بزرگ را نشنیده ای که فرمود: هرآنچه از آن برایتان میسر بود، بخوانید و نماز را به پای دارید که منظور از اقامه نماز طول دادن به رکوع و سجود است (راوی گوید) پرسیدم: کدامیک افضل است کثرت خواندن قرآن یا دعاء؟ آن حضرت فرمود: کثرت دعا بهرت است مگر، قول خدا را خطاب به پیامبرش نشنیده ای که فرمود: ای پیامبر! به آنان بگو: اگر دعای شما نبود، خداوند چه عنایتی به شما داشت؟.
(بحارالانوار، ج 85، ص 117)