جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1827 - عادت به رکوع و سجود

قال الصادق - علیه السلام -:
لا تنظروا الی طول رکوع الرجل و سجوده، فان ذلک شی ء اعتاده فلو ترکه استوحش لذلک ولکن انظروا الی صدق حدیثه و اداء امانته؛
به رکوع و سجده های طولانی افراد نگاه نکنید، زیرا ممکن است به آن عبادت کرده باشند، و برای او یک امر عادی شده باشد؛ و اگر آن را ترک کنند وحشت کنند، بلکه راستگویی و امانتداری او را بنگر.
(تفسیر نورالثقلین، ج 1، ص 496، ص 105)

1828 - تأثیر طولانی رکوع و سجود

قال علی - علیه السلام -:
لا یقرب من الله سبحانه الا کثرة السجود و الرکوع؛
چیزی جز کثرت سجود و رکوع، شخص را به تقرب خداوند سبحان نرساند.
(تصنیف غرر الحکم، ص 175)

1829 - شرایط پنج گانه نماز

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
بنیت الصلاة علی اربعة اسهم، سهم منها اسباغ الوصوء، و سهم منها الرکوع و سهم منها السجود و سهم منها الخشوع... و اذا لم یتم سهامها صعدت و لها ظلمة و غلقت ابواب السماء دونها، و تقول ضیعتنی ضیعک الله، و یضرب الله بها وجهه؛
نماز دارای چهار سهم است (و بدون اینها کامل نمی شود:)
- وضوی کامل ساختن
- رکوع (با طمأنینه)
- سجود (با طمأنینه)
- و خشوع...
و چون یکی از این شرایط پنج گانه در نماز رعایت نشود، این نماز، تاریک و بی فروع به آسمان برده می شود و فرشتگان درهای آسمان را بر آن می بندند و نماز را به زمین باز می گردانند، در این هنگام خطاب به صاحب خود می گوید: مرا ضایع و تباه کردی، خدای تو را تباه کند و سپس آن فرشته نماز را به صورت صاحبش می زند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 264)