جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1823 - اجتناب از فکر و خیال در رکوع و سجود

قال ادریس - علیه السلام -:
اذا دخلتم فی الصلاة فاصر فوا لها خواطرکم و افکارکم و ادعوا الله دعاء طاهراً متفرغاً و سلوه مصالحکم و منافعکم بخضوع و خشوع و طاعة و استکانة و اذا رکعتم و سجدتم فابعدوا عن نفوسکم افکار الدنیا و هواجس السوء و افعال الشر، و اعتقاد المکر، و ماکل السحت، و العدوان، و الاحقاد، واطرحوا، بینکم ذلک کله؛
هرگاه به نماز وارد شدید، خاطر و افکارتان را به نماز اختصاص دهید (و به چیزی غیر از نماز نیندیشید) و از خدا بخواهید و دعا کنید، دعایی پاک در حالی که از همه چیز غیر از خدا فارغ باشید. و با خضوع و خشوع و اطاعت و استعانت مصالح و منافع خود را از خداوند در خواست نمایید و هنگام رکوع و سجود، افکار دنیوی و خیالات باطل و ناشایسته و زشتیها را از جانتان دور کنید عقیده ناسالم و مکارانه نداشته باشید. از غذای حرام بپرهیزید دشمنی و کینه توزی و حسد را از خود دور کنید تمام این بدیها و زشتیها را از خود دور کنید و دنبال خیالات باطل نروید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 252)

1824 - رکوع و سجود ناقص

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
و لا صلاة لمن لا یتم رکوعها و سجودها؛
نمازگزاری که رکوع و سجودش را ناقص انجام دهد، آن نمازش، نماز نیست.
(بحارالانوار، ج 29، ص 198)

1825 - رکوع و سجده طولانی

قال الصادق - علیه السلام -:
و علیکم بطول الرکوع و السجود فان احدکم اذا طال الرکوع و السجود یهتف ابلیس من خلفه فقال یا ویلتاه! اطاعوا و عصیت و سجدوا و ابیت؛
بر شما باد به طول رکوع و سجده، که هرگاه یکی از شما رکوع و سجودش طول بکشد شیطان به دنبال او فریاد می زند: وای بر من! او اطاعت کرد و من معصیت کردم او سجده کرد و من سرباز زدم.
(بحارالانوار، ج 87، ص 199، مواعظ العددیه، ص 242)