جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1817 - رکوع و سجود کامل

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
فاذا هو اتم رکوعها و سجودها و اتم سهامها صعدت الی السماء لها نور یتلألؤ و فتحت لها ابواب السماء و تقول حافظت علی حفظک الله و تقول الملائکة صلی الله علی صاحب هذه الصلوة و اذا لم یتم سهامها صعدت و لها ظلمة و غلق ابواب السماء دونها و تقول ضیعتنی ضیعک الله و ضرب بها وجهه؛
زمانی که نمازگزار رکوع و سجود نمازش را کامل به جا می آورد و قسمتهای نماز را که کامل کرد (این نماز) به آسمان صعود می کند، در حالی که نور از او تلألؤ میکند و ابواب آسمان برای او گشوده می شود و (خطاب به او) می گوید: مرا محافظت کردی خدایت محافظت کند و ملائکه گویند: درود بر صاحب این نماز و زمانی که قسمتهای نماز کامل گزارده نشود (به آسمان) صعود می کند در حالی که تاریک و ظلمانی است و ابواب آسمان به رویش بسته می شود (و خطاب به نمازگزار) می گوید: ضایع کردی مرا، خدا تو را ضایع کند در این حال نماز را به چهره این نمازگزار می زنند.
(مستدرک الوسائل، ج 1، ص 173)

1818 - حرام شدن آتش بر جسم نمازگزار

قال الباقر - علیه السلام -:
فما من مؤمن یوافق تلک الساعة ان یکون ساجداً او راکعاً او قائماً الا حرم الله جسده علی النار؛
هیچ مؤمنی نیست که در چنین وقت نماز در حال سجود و یا رکوع یا قیام باشد، مگر این که خدا جمسش را بر آتش حرام کرده است.
(جامع احادیث الشیعه، ج 4، ص 27)

1819 - رکوع و سجود به صورت نیکو

قال الصادق - علیه السلام -:
اتقوا الله و احسنوا الرکوع و السجود و کونوا اطوع عباد الله فانکم لن تنالو ولایتنا الا بالورع؛
از خدا پروا کنید و رکوع و سجود را نیکو به جای آورید، و مطیع ترین بندگان خدا باشید، زیرا شما ولایت ما را درنمی یابید، مگر با ورع.
(بحارالانوار، ج 85، ص 104)