جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1813 - ذکر طولانی در رکوع و سجود

قال الصادق - علیه السلام -:
و من کان یقوی علی ان یطول الرکوع و السجود فلیطول ما استطاع یکون ذلک فی تسبیح الله و تحمیده و تمجیده و الدعاء و التضرع فان اقرب ما یکون العبد الی ربه هو مساجد؛
کسی که توانایی آن را دارد که رکوع و سجودش را در نماز طولانی کند، باید به مقدار توانایی اش طول دهد و باید در رکوع و سجود به تسبیح و حمد و ستایس و دعا و تضرع به درگاه خداوند اشتغال داشته باشد، زیرا نزدیک ترین حالت بنده به خدا همان لحظاتی است که در سجده با خدا خلوت می کند.
(اصول وافی، ج 8، ص 707)

1814 - هنگام رکوع و سجود تکبیر بگو

قال ابوجعفر - علیه السلام -:
اذا اردت ان ترکع و تسجد فارفع یدیک فکبر ثم ارکع واسجد؛
هرگاه خواستی به رکوع یا سجده بروی، دو دستت را بلند کن، و تکبیر بگو آنگاه به رکوع یا سجده برو.
(اصول وافی، ج 8، ص 702)

1815 - تقرب به وسیله رکوع و سجود

قال علی - علیه السلام -:
تقرب الی الله سبحانه بالسجود و الرکوع و الخضوع لعظمته والخشوع؛
به وسیله سجده و رکوع و خضوع و خشوع در برابر عظمت خدا به او تقرب جوی.
(غرر الحکم، ص 356)