جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1786 - تأثیر رکوع حقیقی

قال الصادق - علیه السلام -:
لا یرکع عبدالله رکوعاً علی الحقیقة، الا زینة الله تعالی بنور بهائه و اظله فی ضلال کبریائه و کساه کسوة اصفیائه؛
هیچ بنده ای برای خدا به حقیقت رکوع نکند مگر آن خداوند تعالی او را به نور جمال خود بیاراید و در سایه کبریایی اش جای دهد و جامه برگزیدگانش بپوشاند.
(مصباح الشریعه، ص 14)

1787 - اسرار به رکوع گفتن

قال العسکری - علیه السلام - فی تفسیره
فاذا رکع قال الله تعالی لملائکته: یا ملائکتی! اما ترون کیف تواضع لجلال عظمتی؟ اشهدکم لا عظمته فی دار کبریایی و جلالی؛
پس هنگامی که (نمازگزار) به رکوع رفت، خداوند - تبارک و تعالی - خطاب به ملائکه می کند و می گوید: ای ملائکه من! آیا نمی بیند (بنده نمازگزار) چگونه برای بزرگی و عظمت من تواضع می کند؟ شما را گواه می گیرم، که هرآینه او را در دار کبریایی و جلال خودم بزرگ سازم.
(بحارالانوار، ج 82، ص 221)

1788 - اسرار سر از رکوع برداشتن

قال العسکری - علیه السلام - فی تفسیره:
فاذا رفع رأسه من الرکوع قال الله - تبارک و تعالی - لملائکته: اما ترون یا ملائکتی کیف یقول: ارتفع عن اعدائک لما اتواضع لاولیائک و انتصب لخدمتک اشهدکم یا ملائکتی! لاجعلن، جمیل العاقبة له و لا صبرنه الی جنانی؛
پس هنگامی که (نمازگزار) سرش را از رکوع بلند کرد، خداوند خطاب به ملائکه خود می کند و می گوید: آیا نمی بینید ای ملائکه من! چگونه این بنده ام می گوید (خدایا) سرم را در مقابل دشمنان تو بلند کردم، همچنان که در مقابل دوستان تو تواضع نمودم و خود را برای خدمت تو آماده ساختم؟ شما را گواه می گیرم ای ملائکه من! هرآینه عاقبت زیبا و خوبی برای او قرار خواهم داد و بهشت را برای او قرار خواهم داد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 221)