جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1749 - سوره حاقه

عن جابر، عن ابی جعفر - علیه السلام - قال:
اکثر و اقرءة سورة الحاقة فان قراءتها فی الفرائض و النوافل من الایمان بالله و رسوله لأنها انما انزلت فی امیرالمؤمنین - علیه السلام - و معاویة و لم یسب قاریها دینه حتی یلقی الله - عزوجل -؛
از جابر جعفی روایت شده که امام باقر (ع) فرمود: سوره الحاقه را بسیار قرائت کنید؛ زیرا قرائت آن در نمازهای واجب و مستحب از آثار و علایم ایمان به خدا و رسول است زیرا این سوره درباره علی (ع) و دشمنش معاویه فرود آمده است و قاری آن تا روزی که جزای خداوند را دیدار کند، بی دین نگردد.
(ثواب الاعمال،ص 269)

1750 - سوره نوح

عن الحسین بن هاشم، عن ابیه عن ابی عبدالله - علیه السلام - قال:
من کان یومن بالله و یقرأ کتابه لا یدع قراءة سورة انا ارسلنا نوحاً الی قومه فأی عبد قرأها محتسباً صابراً فی فریضة او نافلة اسکنه الله تعالی مساکن الابرار و اعطاه ثلاث جنان مع جنته کرامة من الله و زوجه مائتی حوراء و اربعة الاف ثیب ان شاء الله؛
از هاشم بن حیان روایت شده است که امام صادق (ع) فرمود: هر کس به خداوند ایمان دارد و کتاب او را تلاوت می کند سوره انا ارسلنا نوحاً الی قومه را ترک نکند، و هر بنده ای که از روی اخلاص و برای حق در یک نماز واجب و یا مستحب آن را بخواند خداوند او را در قیامت در جایگاه بندگان نیک و صالح خود مسکن دهد، و سه باغستان در بهشت به وی کرامت فرماید علاوه بر بهشتی که منزلگاه اوست، و نیز دویست حوری بکر و چهارهزار حوریه شوهر دیده به همسری به وی دهد، ان شاء الله.
(ثواب الاعمال، ص 270)

1751 - سوره دهر

قال الصادق - علیه السلام
انا ضامن لکل من کان من شیعتنا اذا قرأ فی صلاة الغداة من یوم الخمیس هل اتی عل الانسان ثم مات من یومه او لیلة ان یدخل الجنة امناً بغیر حساب علی ما فیه من ذنوب و عیوب، و لم ینشر الله له دیوان الحساب یوم القیامة، و لا یسأل مسئلة القبر، و ان عاش کان محفوظاً مستوراً مصروفاً عنه افات الدنیا کلها، و لم یتعرض له شی ء من هوام الارض الی الخمیس الثانی انشاء الله؛
هر کس از شیعیان ما که در نماز ظهر روز پنج شنبه، سوره هل اتی علی الانسان را بخواند و در همان روز یا شبش بمیرد، من ضامنم که بدون حساب و ایمن وارد بهشت شود، با این که گناهان و عیوبی داشته باشد و خداوند کتاب حسابش را در قیامت منتشر نمی کند و سؤال قبر از او نمی شود و اگر زنده بماند، از همه آفتهای دنیا محفوظ و مصون ماند و حیوانی از درنده های زمین تا پنج شنبه بعد متعرض او نمی گردد ان شاء الله.
(بحارالانوار، ج 85،ص 66)