جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1738 - سوره ق

عن ابی جعفر - علیه السلام - قال:
من ادمن فی فرائضه و نوافله قراءة سوره ق وسع الله علیه (فی) رزقه و اعطاه کتابه بیمینه، و حاسبه حساباً یسیراً؛
از ابو حمزه ثمالی روایت شده است که امام باقر - علیه السلام - فرمود: هر کس به خواندن سوره ق در نمازهای واجب و مستحب خویش مداومت کند، خداوند روزی او را فراخ گرداند، و نامه عملش را به دست راستش (که علامت نجات است) بدهد و حساب از او آسان کشد.
(ثواب الاعمال،ص 260)

1739 - سوره الرحمن

عن ابی بصیر عن ابی عبدالله - علیه السلام - قال:
لا تدعوا قراءة سورة الرحمن و القیام بها فانها لا تقر فی قلوب المنافقین و یأتی بها ربها یوم القیامة فی صورة ادمی فی احسن صورة و اطیب ریح حتی یقف من الله موقفاً لا یکون احد اقرب الی الله منها فیقول لها: من الذی کان یقوم بک فی الحیاة الدنیا و یدمن قراءتک؟ فتقول: یا رب فلان و فلان فتبیض وجوههم فیقول لهم: شفعوا فیمن احببتم فیشفعون حتی لا یبقی لهم غایة و لا احد یشفعون له فیقول لهم: ادخلوا الجنة و اسکنوا فیها حیث شئتم؛
از ابی بصیر روایت شده است که امام صادق (ع) فرمود: قرائت سوره الرحمن را در نماز ترک مکنید؛ چون این سوره در دل منافقان قرار نگیرد و روز قیامت خداوند آن را با صورتی چون صورت آدمی به بهترین شکل و خوشبوترین رایحه بیاورد تا در نزدیکترین پایگاه - که هیچ کس را آن قرب و نزدیکی نسبت به خداوند نباشد - بایستد، آنگاه بدو خطاب کند: کیانند آنان که تو را قرائت کردند در نماز و مداومت به تلاوت تو داشتند؟ پس می گوید: فلان، فلان (و نام آنها را می برد) سپس چهره آنان سفید و روشن گردد و به ایشان گوید: هر که را خواهید شفاعت کنید و آنان تا آنجا که بتوانند شفاعت کنند و کسی باقی نماند. پس از آن خداوند می فرماید: داخل بهشت شوید و هر کجای آن که خواهید منزل گزینید.
(ثواب الاعمال،ص 262)

1740 - سوره های حدید و مجادله

عن الحسین بن ابی العلاء عن ابی عبدالله - علیه السلام - قال:
من قرأ سورة الحدید و المجادلة فی صلاة فریضة ادمنها لم یعذبه الله حتی یموت ابداً و لا یری فی نفسه و لا فی اهله سوء ابداً و لا خصاصة فی بدنه؛
از حسین بن ابی العلاء روایت شده است که امام صادق (ع) فرمود: هر کس در نماز واجبش مداومت کند به خواندن سوره حدید و مجادله خداوند وی را در مدت عمر هرگز عذاب نکند، و در جان و خاندانش هرگز بدی نبیند، و نه خللی در بدنش.
(ثواب الاعمال،ص 264)