جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1733 - آداب قرائت در نمازها

عن رجاء بن ابی الضحاک ان الرضا - علیه السلام -:
فی طریق خراسان کان یجهر بالقراءة فی المغرب و العشاء الاخرة و صلاة اللیل و الشفع و الوتر، و یخفی القراءة فی الظهر و العصر، و کان یجهر ببسم الله الرحمن الرحیم فی جمیع صلواته باللیل و النهار؛
رجاء بن ابی ضحاک گوید: امام رضا (ع) در راه خراسان، نماز مغرب، و عشا و نماز شب و شفع و وتر را بلند می خواند و نماز ظهر و عصر را آهسته، امام بسم الله الرحمن الرحیم را در همه نمازهای روز و شب، بلند می خواند.
(بحارالانوار، ج 85، ص 79)

1734 - شروع قرائت با تعویذ و بسم الله

عن حنان بن سدیر قال:
صلیت خلف ابی عبدالله - علیه السلام - فتعوذ باجهار ثم جهر ببسم الله الرحمن الرحیم؛
حنان بن سدیر گوید: به امامت صادق (ع) نماز می خواندم که آن حضرت اعوذ بالله من الشیطان الرجیم را و سپس بسم الله الرحمن الرحیم را بلند می خواند.
(بحارالانوار، ج 85، ص 79)

1735 - ذکر در رکعت سوم و چهارم

عن رجاء بن ابی الضحاک انه صحب الرضا - علیه السلام -:
من المدینة الی مرو فقال: کان یسبح فی الاخر اوین یقول: سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر ثلاث مرات ثم یرکع؛
رجاء ابن ابی ضحاک گوید: از مدینه تا مرو در خدمت امام رضا بودم و امام در دو رکعت آخر نماز سه بار می گفت: سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر؛ و سپس به رکوع می رفت.
(بحارالانوار، ج 85، ص 88)