جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1732 - کراهت دو سوره در نماز

قال الباقر - علیه السلام -:
انما یکره ان یجمع بین السورتین فی الفریضة فأما فی النافلة فلا بأس؛
کراهت دارد در نماز واجب (پس از حمد) دو سوره خوانده شود، ولی در نافله ها اشکال ندارد.
(بحارالانوار، ج 85، (ص) 53)

1733 - آداب قرائت در نمازها

عن رجاء بن ابی الضحاک ان الرضا - علیه السلام -:
فی طریق خراسان کان یجهر بالقراءة فی المغرب و العشاء الاخرة و صلاة اللیل و الشفع و الوتر، و یخفی القراءة فی الظهر و العصر، و کان یجهر ببسم الله الرحمن الرحیم فی جمیع صلواته باللیل و النهار؛
رجاء بن ابی ضحاک گوید: امام رضا (ع) در راه خراسان، نماز مغرب، و عشا و نماز شب و شفع و وتر را بلند می خواند و نماز ظهر و عصر را آهسته، امام بسم الله الرحمن الرحیم را در همه نمازهای روز و شب، بلند می خواند.
(بحارالانوار، ج 85، ص 79)

1734 - شروع قرائت با تعویذ و بسم الله

عن حنان بن سدیر قال:
صلیت خلف ابی عبدالله - علیه السلام - فتعوذ باجهار ثم جهر ببسم الله الرحمن الرحیم؛
حنان بن سدیر گوید: به امامت صادق (ع) نماز می خواندم که آن حضرت اعوذ بالله من الشیطان الرجیم را و سپس بسم الله الرحمن الرحیم را بلند می خواند.
(بحارالانوار، ج 85، ص 79)