جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1729 - رسیدن صدای قرائت به گوش

قال علی - علیه السلام -:
اذا صلیت فاسمع نفسک القراءة و التکبیر و التسبیح؛
هنگامی که نماز می خوانی، قرائت و تکبیر و تسبیح را چنان به جای آور که خود بشنوی.
(بحارالانوار، ج 85، ص 76)

1730 - تفسیر آیه لا تجهر بصلاتک

عن سلیمان، عن ابی عبدالله - علیه السلام - فی قول الله:
و لا تجهر بصلاتک الایة قال: الجهر بها رفع الصوت، و المخافتة ما لم تسمع اذناک و بین ذلک قدر ما تسمع اذنیک؛
امام صادق (ع) درباره قول خداوند و لا تجهر بصلاتک فرمود: جهر یعنی بلند کردن صدا، و مخافتة یعنی گوش تو صدا را نشنود، و میان این دو، چیزی است که گوش هایت آن را می شنود.
(بحارالانوار، ج 85، ص 73)

1731 - نحوه قرائت نماز ظهر و عصر

قال الرضا - علیه السلام -:
اسمع القراءة و التسبیح اذنیک فیما لا تجهر فیه من الصلوات بالقراءة و هی الظهر و العصر، و ارفع فوق ذلک فیما تجهر فیه بالقراءة؛
در نمازهایی که با صدای آهسته خوانده می شود، مثل ظهر و عصر، صدای خواندن، حمد و تسبیح را به گوش خود برسان و در نمازهایی که با صدای بلند خوانده می شود، بلندتر از آن بخوان.
(بحارالانوار، ج 85، ص 76)