جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1725 - قرائت صد آیه در نماز شب و غیر آن

عن ابی عبدالله - علیه السلام - قال:
من قرأ مائة ایة یصلی بها فی لیلة کتب الله بها قنوت لیلة و من قرأ مائتی ایة لیلة من غیر صلاة اللیل کتب الله له فی اللوح قنطاراً من الحسنات، و القنطار الف و مائتا اوقیة و الاوقیه اعظم من جبل احد؛
هر کس صد آیه از قرآن در نماز شب بخواند، خداوند عبادت سرتاسر آن شب را در نامه عمل وی بنویسد، و هر کس دویست آیه در غیر نماز شب بخواند، خداوند در صحیفه او قنطاری از حسنات ثبت نماید و هر قنطاری یک هزار و دویست اوقیه است و هر اوقیه بزرگتر از کوه احد است.
(ثواب الاعمال، ص 228)

1726 - ترک قرائت در نماز

سئل الکاظم - علیه السلام - عمن ترک القراءة ما حاله؟ فقال - علیه السلام-:
ان کان متعمداً فلا صلاة له، و ان کان نسی فلا بأس؛
امام کاظم (ع) در پاسخ این که اگر کسی (در نماز) قرائت را ترک کند حکمش چیست؟ فرمود: اگر به عمد باشد، نمازش درست نیست و اگر از روی فراموشی باشد، اشکال ندارد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 44)

1727 - آداب صدا در نماز

عن الصادق - علیه السلام - فی قوله تعالی:
و لا تجهر بصلاتک و لا تخافت بها قال: المخافتة ما دون سمعک و الجهر ان ترفع صوتک شدیداً؛
امام صادق - علیه السلام - درباره قول خداوند که می فرماید: و لا تجهر بصلاتک و لا تخافت بها (در نماز نه صدایت را خیلی بلند کن و نه خیلی آهسته) فرمود: مخافت یعنی طوری که نشنوی و جهر یعنی صدایت را بسیار بلند کنی.
(بحارالانوار، ج 85، ص 72)