جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1717 - قرائت زیبا در نماز

قلت لابی عبدالله - علیه السلام - الرجل یدخل فی الصلوة فیجود صلاته و یحسنها رجاء ان یستجر بعض من یراه الی هواه؟ قال: لیس هو من الریاء؟؛
از امام صادق (ع) پرسیدم اگر کسی نمازش را با قرائت زیبا و نیکو به جا آورد، به امید آنکه حاضران که او را می بینند مجذوب شده و راه او را در پیش گیرند (آیا به نمازش اشکالی وارد می شود؟) فرمود: این از مصادیق ریا نیست.
(وسائل الشیعه، ج 1، ص 56)

1718 - قرائت در حال ایستاده، نشسته، نماز و غیر نماز

عن ابی جعفر - علیه السلام - قال:
و من قرأ القرآن قائماً فی صلاته کتب الله له بکل حرف مائة حسنة و من قرأه فی صلاته جالساً کتب الله له بکل حرف خمسین حنسة و من قرأه فی غیر صلاته کتب الله بکل حرف عشر حسنات؛
هر کس که قرآن را ایستاده در نماز بخواند، خداوند در برابر هر حرفی از آن، صد حسنه (کار نیک) در نامه عملش بنویسد، و هر کس قرآن را نشسته در نماز بخواند، خداوند در برابر هر حرفی از آن، پنجاه حسنه در نامه اش ثبت فرماید و هر کس که در غیر نماز آن را بخواند، خداوند متعال در برابر هر حرفی ده حسنه برای او بنویسد.
(ثواب الاعمال، ص 227)

1719 - نحوه قرائت نماز زن

عن علی بن جعفر عن اخیه - علیه السلام - قال:
سألته عن المرأة تؤم النساء ما حد رفع صوتها بالقراءة؟ قال: بقدر ما تسمع؛
از علی بن جعفر نقل است: از موسی بن جعفر (ع) پرسیدم: آیا زن می تواند در امامت زنهای دیگر قرائت را بلند به جا آورد؟ فرمود: به اندازه ای که خود بشنود (جایز است).
(بحارالانوار، ج 85، ص 83)