جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1699 - خواندن سوره حمد در نماز

سئل ابوجعفر - علیه السلام -:
عن الذی لا یقرأ فاتحة الکتاب فی صلاته؟ قال: - علیه السلام - لا صلاة له الا ان یقرأ بها فی جهر او اخفات؛
درباره کسی که در نمازش سوره حمد را نمی خواند سوال شد فرمود: نمازی که در آن سوره حمد خوانده نشود، چه بلند و چه آهسته، نماز نیست (یعنی در همه نمازها خواندن سوره حمد واجب است).
(اصول وافی، ج 8، ص 635)

1700 - اسم اعظم در سوره حمد

قال ابوعبدالله - علیه السلام -:
اسم الله الاعظم مقطع فی ام الکتاب؛
اسم اعظم خداوند، در فاتحة الکتاب مندرج است.
(ثواب الاعمال، ص 233)

1701 - وجوب سوره حمد

قال الرضا - علیه السلام -:
فان قال فلم امروا بالقرائة فی الصلوة قیل لئلا یکون القرآن مهجوراً مضیعاً و لیکون محفوظاً مدروساً فلا یضمحل و لا یجهل...؛
اگر کسی بپرسد: چرا واجب شده که در نماز قرآن خوانده شود، جواب این است که تا قرآن ترک نشود و ضایع نگردد بلکه محفوظ مانده و درس داده شود و بدین وسیله از نابودی و نخواندنش جلوگیری شود و سوره حمد واجب شده در هر نماز، زیرا در سوره حمد خیر و حکمت دنیا و آخرت جمع شده است.
(بحارالانوار، ج 85، ص 54)