جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1686 - بلند خواندن بسم الله الرحمن الرحیم

عن حنان بن سدیر قال:
صلیت خلف ابی عبدالله - علیه السلام - المغرب فتعوذ باجهار اعوذ بالله السمیع العلیم من الشیطان الرجیم، و اعوذ بالله ان یحضرون ثم جهر ببسم الله الرحمن الرحیم؛
ابن سدیر گوید: نماز مغرب را به امام صادق (ع) اقتدا کردم حضرت با صدای بلند گفت: اعوذ بالله من الشیطان الرجیم و اعوذ بالله ان یحضرون؛ (یعنی از شیطان رانده شده به خدای شنوا و دانا پناه می برم و پناه می برم به او که شیاطین بر من حاضر شوند) سپس بسم الله الرحمن الرحیم را بلند قرائت فرمود.
(بحارالانوار، ج 85، ص 35)

1687 - شروع حمد با بسم الله الرحمن الرحیم

عن ابیه - علیه السلام - عن جابر قال:
قال لی رسول الله - صلی الله علیه و آله - کیف تقرأ اذا قمت فی الصلاة؟ قال: قلت: الحمد لله رب العالمین، قال: قل: بسم الله الرحمن الرحیم، الحمد لله رب العالمین؛
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - خطاب به جابر فرمود: هنگامی که به نماز ایستادی، قرائت را چگونه آغاز کنی؟ جابر عرض کرد: می گویم: الحمد لله رب العالمین فرمود: بگو بسم الله الرحمن الرحیم، الحمد لله رب العالمین. (بحارالانوار، ج 85، ص 48).

1688 - چرا سوره توبه با بسم الله شروع نشد

قال الصادق - علیه السلام -:
علة اسقاط بسم الله الرحمن الرحیم من سورة براءة ان البسملة امان و البراءة کانت الی المشرکین فاسقط منها الامان؛
علت نیامدن بسم الله الرحمن الرحیم در سوره برائت این است که بسم الله، امان است و سوره برائت، در رد مشرکین است از این روی خداوند امان را از آن برداشته است.
(بحارالانوار، ج 85، ص 53)