جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1677 - مقدمه نماز

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
و لکل شی ء انف و انف الصلاة التکبیر؛
برای هر چیزی مقدمه ای است و مقدمه نماز تکبیر است.
(وسائل الشیعه، ج 3، ص 16)

1678 - تأثیر تکبیرة الاحرام

قال الباقر - علیه السلام -:
اذا احرم العبد المسلم فی صلوته، اقبل الله الیه بوجهه و وکل به ملکاً یلتقط القرآن من فیه التقاطاً فاذا اعرض، اعرض الله عنه و وکله الی الملک؛ هنگامی که بنده ای مسلمان تکبیرة الاحرام نماز را می گوید، خداوند به طرف وی توجه می کند، و موکل می کند بر او ملکی را تا آنچه که قرائت می نماید از او دریافت می کند پس اگر اعراض کرد، خداوند از او روی می گرداند و او و نمازش را به فرشته وا می گذارد.
(مستدرک الوسائل، ج 1، ص 173)

1679 - اسرار تکبیرة الاحرام

عن الصادق - علیه السلام -:
اذا کبرت فاستصغر ما بین العلا والثری دون کبریائه؛ فان الله اذا اطلع علی قلب العبد و هو یکبر و فی قلبه عارض عن حقیقة تکبیره. قال: یا کاذب، اتخذ عنی؟ و عزتی و جلالی لاحرمنک حلاوة ذکری و لا حجبنک عن قربی و المسارة بمناجاتی. فاعتبر انت قلبک حین صلوتک فان کنت تجد حلاوتها و فی نفسک سرورها وبهجتها و قلبک مسروراً بمناجاته ملتذ بمخاطباته، فاعلم انه قد صدقک فی تکبیرک له؛ و الا فقد عرفت من سلب لذة المناجاة و حرمان حلاوة العبادة انه دلیل علی تکذیب الله لک و طردک عن بابه؛
چون تکبیر (نماز) را گفتی، آنچه را که ما بین آسمان و زمین است در مقابل کبریای خدا کوچک و ناچیز شما را که اگر خداوند بر قلب بنده زمانی که تکبیر می گوید، بنگرد و در دل او چیزی باشد که از حقیقت معنای تکبیر بازش می دارد، به او گوید: ای دروغگو آیا مرا می فریبی؟ به عزت و جلالم سوگند که از شیرینی یاد خود محرمت کنم و از قرب به خود و شادمانی مناجاتم محجوبت سازم پس به هنگام نمازگزاردنت دل خود را بیازما، اگر شیرینی نماز را و در (عمق) جان سرور و بهجت (حاصل از) آن را می یابی و دلت از راز و نیاز با او شادمان است و از گفتگو با او لذت می برد، بدان که خداوند تو را در تکبیری که بر زبان رانده ای تصدیق فرموده است وگرنه، بدان که فقدان لذت مناجات و محرومیت از شیرینی عبادت دلیل بر این است که خداوند تو را (در تکبیرت) دروغگو دانسته و از درگاه خود رانده است.
(مصباح الشریعة، باب 13، بحارالانوار، ج 81، ص 230)