جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1654 - حق نماز

قال زین العابدین - علیه السلام -:
و حق الصلاة ان تعلم انها وفادة الی الله - عزوجل - و انت فیها قائم بین یدی الله - عزوجل - فاذا علمت ذلک قمت مقام العبد الدلیل الحقیر الراغب الراهب الراجی الخائف المسکین المتضرع المعظم لمن کان بین یدیه بالسکون و الوقار تقبل علیها بقلبک وتقیمها بحدودها و حقوقها؛
و حق نماز این است که بدانی آن هجرتی است به سوی خداوند - عزوجل - و تو در حال نماز در مقابل خداوند گرانقدر و شکوهمند ایستاده ای هنگامی که این را دانستی، در جایگاه بنده خوار کوچک مشتاق نگران امیدوار ترسان بیچاره ای قرار می گیری که آن را که در برابرش ایستاده ای، بزرگ و با آرامش و هیبت دانسته، عظمت او را پاس می داری و با قلبت به نماز روی آورده و با تمام حد و مرزها و حقوق لازم برپا می داری.
(میزان الحکمه، ج 5، ص 396 بحارالانوار، ج 74، ص 4)

1655 - حرام شدن آتش

قال الباقر - علیه السلام -:
فما من مؤمن یوافق تلک الساعة ان یکون ساجداً او راکعاً او قائماً الا حرم الله جسده علی النار؛
هیچ مؤمنی نیست که در چنین وقت نماز در حال سجود و یا رکوع یا قیام باشد، مگر این که خدا جسمش را بر آتش حرام کرده است.
(جامع احادیث الشیعه، ج 4، ص 27)

1656 - صلوات در قیام

قال الباقر - علیه السلام -:
من قال فی رکوعه و سجوده و قیامه اللهم صلی علی محمد و آله محمد کتب الله له ذلک بمثل الرکوع و السجود و القیام؛
هرکسی در رکوع و سجود و قیام خود بگوید: اللهم صل علی محمد و آل محمد خدا ثواب آن را مانند ثواب در رکوع و سجود و قیام برای او می نویسد.
(ثواب الاعمال، ص 61)