جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1641 - قبله و نمازگزار

قال الباقر - علیه السلام -:
اذا استقبل المصلی القبلة استقبل الرحمان بوجهه لا اله غیره؛
آن گاه که نمازگزار روی به قبله می ایستد، روی به آن خدایی ایستاده است که جز او خدایی نیست.
(میزان الحکمة، ج 5، ص 376)

1642 - قبله آداب و حال آن

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا استقبلت القبلة فانس من الدنیا و ما فیها و الخلق و ما هم فیه و استفرغ عن کل شاغل یشغلک عن الله و عاین بسرک عظمة الله و اذکر و قوفک بین یدیه یوم تبلو اکل نفس ما استلفت و ردوا الی الله مولیهم الحق وقف علی قدم الخوف و الرجاء؛
هرگاه برای نمازی رو به قبله ایستادی، از دنیا و آنچه در آن است و مردم و آنچه در آنند مأیوس باش، و قلبت را از هر چیز که تو را از خدا غافل می کند خالی کن، و با چشم دل عظمت خدا را نظاره کن و به یاد ایستادنت در محکمه خدا در قیامت باش؛ روزی که هر کس آنچه از پیش فرستاده می یابد و همه به سوی خداوند که سرپرست و صاحب اختیار همه است بازگردانده می شوند و بایست با ترس و امید (که از گناهان و عذاب الهی بترسی و در عین حال امیدوار به فضل و رحمت خدا باشی).
(مستدرک الوسائل ج 4، ص 95، باب افعال الصلاة)

1643 - حکم عکس و تندیس در قبله

محمد بن مسلم قال: سألت احدهما عن التماثیل فی البیت فقال:
لا بأس اذا کانت عن یمینک و عن شالک و عن خلفک او تحت رجلک و ان کانت فی القبلة فالق علیها ثوباً؛
محمد بن مسلم می گوید: از امام صادق (ع) یا امام باقر (ع) پرسیدم: اگر در خانه ای که تندیش و عکس وجود داشته باشد می توان در آن خانه نماز خواند؟ آن حضرت فرمود: اگر عکس طرف راست یا چپ یا پشت سر یا زیر پا باشند، اشکال ندارد و اگر طرف قبله بود، پارچه ای رویش بینداز و نماز بخوان.
(وسائل الشیعه، ج 3، ص 462)