جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1638 - عمل بدون نیت

قال علی - علیه السلام -:
لا عمل لمن لا نیة له؛
عملی نیست برای کسی که برای او نیتی نیست.
(غررالحکم، ج 2، حدیث 10771)

1639 - نیت شرط اساسی نماز

فقه الرضا - علیه السلام - سئل بعض العلما من ال محمد - علیهم السلام: فقیل له: جعلت فداک ما معنی الصلوة فی الحقیقة؟ قال: صلة الله للعبد بالرحمة و طلب الوصال الی الله من العبد اذا کان یدخل بالنیة و یکبر بالتعظیم و الاجلال و یقرء بالتریل و یرکع بالخشوع و یرفع بالتواضع و یسجد بالذل و الخضوع و یتشهد بالاخلاص مع الامل و یسلم بالرحمة و الرغبة و ینصرف بالخوف و الرجاء فاذا فعل اداها بالحقیقة؛
از امام رضا (ع) سوال شد: فدایت شوم معنای حقیقی نماز چیست؟ امام فرمود: نماز صله و موهبتی است از طرف خداوند مهربان برای بنده از راه رحمت و عنایت و نماز مطالبه وصال و تقرب بنده به سوی خداوند است وقتیکه با نیت داخل نماز گردید و با تعظیم و اجلال هرچه بیشتر برای خداوند تکبیر گفت و با ترتیل قرائت کرد و با خشوع رکوع کرد و با تواضع از رکوع بلند شد و با ذلت و خضوع سر به سجد گذاشت و با اخلاص و آرزو تشهد خواند، سپس نمازش را با رغبتی تمام و با امید به رحمت واسعه الهی سلام داد و به پایان رساند در حالی که بین خوف و رجا باشد، (چون نمی داند که آیا نمازش مقبول درگاه حضرت حق قرار گرفته یا خیر؟) پس هرگاه چنین نمازی را به جای آورد، رعایت مسائل یاد شده را نموده، نمازی با حقیقت به جای آورده است.
(بحارالانوار، ج 84، ص 246، مستدرک الوسائل، ج 1، ص 264)

فصل بیست و هفتم: ارکان نماز، قبله