جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1607 - عبادت بی فایده

قال علی - علیه السلام -:
لا خیر فی عبادة لا علم فیها؛
در عباداتی که از روی فهم و آگاهی (نسبت به معبود و آنچه انجام می دهد) صورت نگیرد خیری نباشد.
(بحارالانوار، ج 78 ص 75)

1608 - عبادت خدا و شیطان

قال ابوعبدالله - علیه السلام -:
من اصغی الی ناطق فقد عبده. فان کان الناطق عن الله فقد عبدالله و ان کان الناطق عن ابلیس فقد عبد ابلیس؛
هر کس به سخنی گوش فرا دهد، در قید بندگی او در آمده است پس اگر گوینده، سخن حق گوید، شنونده خداوند - تبارک و تعالی - را عبادت کرده است و چنانچه سخن غیر الهی و شیطان گوید، او شیطان را عبادت و اطاعت کرده است.
(بحارالانوار، ج 72، ص 268)

1609 - پرستش پروردگار

عن ابی عبدالله - علیه السلام - قال:
یا علی! ان هذا الدین متین فاوغل فیه برفق و لا تبغض الی نفسک عبادة ربک؛
ای علی! همانا این دین متین و استوار است با رفق و مدارا و میل در آن گام بنه و پرستش پروردگار خویش را (با تحمیل بر خود) مبغوض خود مکن.
(اصول کافی، ج 3، ص 138)