جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1567 - یاد خداوند در همه حال

قال الصادق - علیه السلام -:
قال الله - عزوجل - یابن آدم! اذکرونی فی نفسک، اذکرک فی نفسی. یابن ادم! اذکرنی فی خلأ اذکرک فی خلأ. یابن ادم! اذکرنی فی ملأ اذکرک فی ملأ خیر من ملأک. و قال: ما من عبد ذکر الله فی ملأ من الناس الا ذکره الله فی ملأ من الملائکة؛
خداوند - عزوجل - فرمود: ای فرزند آدم! پیش خود مرا یاد کن تا تو را پیش خود یاد کنم ای فرزند آدم! در خلوت مرا یاد کن تا در خلوت یادت کنم، ای فرزند آدم! در جمعیت مرا یاد کن تا در جمعی بهتر از جمع تو یادت کنم. همچنین آن حضرت فرمود: هیچ بنده ای در جمعیت، یاد خدا نمی کند، مگر آنکه خداوند در جمع ملائکه او را یاد کند.
(وسائل الشیعه، ج 4، ص 1185)

1568 - دائماً یاد خدا بودن

قال علی - علیه السلام -:
مداومة الذکر خلصان الاولیاء؛
دائما به یاد خدا بودن، بهترین دوست اولیای خداست.
(منتخب الغرر، ص 24)

1569 - ذکر، و مسئلت از خدا

عن ابی عبدالله - علیه السلام -:
قال: ان الله - عزوجل - یقول: من شغل بذکری عن مسألتی، اعطیته افضل ما اعطی من سألنی؛
خداوند - عزوجل - می فرماید: کسی که به واسطه ذکر من از سؤال (طلب حاجت) بازماند، بهتر از آنچه به طلب کننده عطا کنم، به او می دهم.
(اصول کافی، ج 2، ص 501)