جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1565 - زیادی یاد خدا

قال علی - علیه السلام -:
من کثر ذکره، استنار لبه؛
هرکه بسیار یاد خدا کند، عقلش روشن گردد.
(منتخب الغرر، ص 24)

1566 - ذکر خدا صیقل روح

قال علی - علیه السلام -:
ان الله جعل الذکر جلاء للقلوب تسمع به بعدالوقرة و تبصربه بعدالغشوة؛
به درستی که خداوند، ذکر را صیقل جان ها قرار داد تا گوش های سنگین با یاد خدا شنوا و چشم های بسته با یاد او بینا شود.
(بحارالانوار، ج 69، ص 325)

1567 - یاد خداوند در همه حال

قال الصادق - علیه السلام -:
قال الله - عزوجل - یابن آدم! اذکرونی فی نفسک، اذکرک فی نفسی. یابن ادم! اذکرنی فی خلأ اذکرک فی خلأ. یابن ادم! اذکرنی فی ملأ اذکرک فی ملأ خیر من ملأک. و قال: ما من عبد ذکر الله فی ملأ من الناس الا ذکره الله فی ملأ من الملائکة؛
خداوند - عزوجل - فرمود: ای فرزند آدم! پیش خود مرا یاد کن تا تو را پیش خود یاد کنم ای فرزند آدم! در خلوت مرا یاد کن تا در خلوت یادت کنم، ای فرزند آدم! در جمعیت مرا یاد کن تا در جمعی بهتر از جمع تو یادت کنم. همچنین آن حضرت فرمود: هیچ بنده ای در جمعیت، یاد خدا نمی کند، مگر آنکه خداوند در جمع ملائکه او را یاد کند.
(وسائل الشیعه، ج 4، ص 1185)