جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1513 - احترام به نماز

قال علی - علیه السلام -:
من لم یأخذ اهبة الصلوة وقتها فما و قرها؛
کسی که پیش از نماز، خود را برای نماز آماده نکند، به نماز احترام نکرده است.
(شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 20، باب 768، ص 329)

1514 - نمازگزار مشرک

تفسیر سعدبن عبدالله بروایة قولویة عنه باسناده - عنهم علیهم السلام - قال:
الشرک علی ثلاثه اوجه: فشرک بالله، و شرک بالاعمال و شرک بالریاء ... و اما شرک الریاء فقول الله - عزوجل - فمن کان یرجوا لقاء ربه فلیعمل عملا صالحاً و لا یشرک بعبادة ربه احدا فهم قوم یحبون ان یباروا الناس فی صلاتهم وصومهم و عبادتهم فسماهم الله مشرکین(6)؛
شرک بر سه گونه است: شرک به خدا، شرک با اعمال و شرک با ریا، تا آن جا که فرمود: اما شرک ریا، پس گفتار خداوند این است که: هر کس آرزوی لقای پروردگارش را دارد، باید عمل صالح داشته باشد و در عبادت پروردگارش احدی را شریک نگیرد امام (ع) در تفسیر آیه شریفه می فرماید: اینان قومی هستند که در نماز، روزه و عبادات خویش به مبارزه و هم چشمی می پردازند، لذا خداوند آنان را مشرک می نامد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 382)

1515 - فریب رکوع و سجود طولانی کسی را نخورید

قال الصادق - علیه السلام -:
لا تنظروا الی طول رکوع الرجل و سجوده، فان ذلک شی ء اعتاده فلو ترکه استوحش لذلک. و لکن انظروا الی صدق حدیثه، و اداء امانته؛
به طول رکوع و سجود شخص ننگرید (فریفته نگردید) زیرا ممکن است به آن دعوت کرده باشد و اگر ترک کند وحشتش گیرد، لیکن به راستی گفتار و ادای امانتش بنگرید.
(اصول کافی، ج 3، ص 165)