جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1509 - اخلاص در عبادت

قال علی - علیه السلام -:
طوبی لمن اخلص لله العبادة و الدعاء، و لم یشتغل قلبه بما تراه عیناه و لم ینس ذکر الله بما تسمع اذناه، و لم یحزن صدره بما اعطی غیره؛
خوشا به حال کسانی که خالصانه بندگی خداوند کند و قلبش متوجه آنچه که می بیند نگردد و به جهت آنچه می شنود، از یاد خداوند غافل نشود و سینه اش به سبب آنچه به دیگران داده شده است محزون نگردد.
(بحارالانوار، ج 81، ص 261)

1510 - تأثیر فروتنی در نماز

قال جعفر - علیه السلام -:
یابن جندب! قال الله - عزوجل - فی بعض ما اوحی: انما اقبل الصلاة ممن یتواضع لعظمتی، و یکف نفسه و عن الشهوات من اجلی، و یقطع نهاره بذرکری، و لا یتعظم علی خلقی، و یطعم الجایع و یکسو العاری، و یرحم المصاب، و یؤوی الغریب، فذلک یشرق نوره مثل الشمس. اجعل له فی الظلمة نوراً و فی الجهالة حلماً اکلأه بعزتی و استحفظه ملائکتی یدعونی فالبیه و یسالنی. فاعطیه فمثل ذلک العبد عندی کمثل جنات الفردوس لا ییبس ثمارها و لا تتغیر عن حالها؛
ای پسر جندب! خدای - عزوجل - در بعضی از کلام خویش که وحی نموده می فرماید: همانا من نماز کسی را می پذیرم که در برابر بزرگی و عظمتم فروتنی کند و خود را برای خشنودی من از شهوات (حرام باز دارد و روزش را به یاد من شب کند و بر خلقم بزرگی نکند گرسنه را سیر نموده و برهنه را بپوشاند و بر مصیبت زده ترحم کند و غریب را پناه دهد چنین بنده ای نورش مثل نور خوشید خواهد درخشید من برای او در ظلمت ها و تاریکی ها و گرفتاری ها نور و روشنایی قرار می دهم و در میان نادانان او را به زینت حلم و بزرگواری مزین می کنم به عزت و جلالم سوگند! خود، او را حراست می نمایم و از ملائکه ام خواسته ام که او را محافظت نمایند او مرا می خواند من او را لبیک می گویم و هرچه سؤال و خواهش کند، به او عطا می نمایم او نزد من مانند باغهای بهشت است که میوه هایش به پایان نمی رسد و تغییر حالت نمی دهد.
(بحارالانوار، ج 69، ص 391)

1511 - ریا در عبادت

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
ایما عبد التفت فی صلاته، قال الله تعالی: یا عبدی! الی من تقصد و من تطلب؟ اربا غیری ترید؟ او رقیباً سوای تطلب؟ او جواداً خلای تبغی؟ و انا اکرم، الاکرمین، و اجود الاجودین، و افضل المعطین. اثیبک ثواباً لا یحصی قدره. اقبل علی فانی علیک مقبل و ملائکتی علیک مقبلون. فان اقبل زال عنه اثم ما کن منه. فان التفت ثانیة اعاد الله مقالته، فان اقبل علی صلاته غفر الله له و تجاوز عنه ما کان منه. فان التفت ثالثه اعاد الله مقالته، فان اقبل علی صلاته غفر الله له ما تقدم من ذنبه فان، التفت رابعة اعرض الله عنه، و اعرضت الملائکة عنه، و یقول: ولیتک یا عبدی الی ما تولیت؛
هرگاه بنده ای در نمازش توجه و التفات به غیر خدا پیدا کند، خداوند، - تبارک و تعالی - به او می فرماید: ای بنده من! اراده چه کسی را می کنی و از که طلب حاجتی می نمایی؟ آیا پروردگاری غیر من می خواهی و یا ناظری جز من می جویی و یا بخشنده تر از من یافته ای؟ حال آن که من اکرم الاکرمین و اجود الاجودین و شایسته ترین عطا کنندگان می باشم، من به تو ثواب بی حساب می دهم که قابل شمارش نباشد، (بنده من!) به من توجه کن و به سوی من بیا که من نیز به تو روی می آورم و ملائکه ام نیز به تو روی آورده اند اگر روی به خدا آورد، خداوند گناهش را می آمرزد، چون مجدداً روی برگردانید خداوند گفته اش را تکرار می کند پس اگر بار سوم به غیر خدا رو آورد، خداوند گناهش را می آمرزد و از تقصیر او می گذرد هرگاه بار سوم به غیر خدا رو آورد، خداوند سخنان اول را تکرار می فرماید اگر به خدا توجه پیدا کند، خداوند گناهش را می آمرزد و هرگاه بار چهارم از خداوند روی برگرداند خداوند متعال از او اعراض می نماید و ملائکه اش نیز از او روی گردان می شوند و می فرماید: بنده من! تو را به آنچه در پی آن هستی، وا می گذارم.
(بحارالانوار، ج 84، ص 244)