جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1455 - نشستن در مسجد، بهتر از نشستن در بهشت

قال علی - علیه السلام -:
الجلسة فی الجامع خیر لی من الجلسة فی الجنة فان الجنة فیها رضا نفسی و الجامع فیها رضا ربی؛
نشستن در مسجد برای من بهتر است از نشستن در بهشت، زیرا که بودن در بهشت مرا خشنود می سازد و بودن در مسجد موجب رضایت و خشنودی خدایم می باشد.
(بحارالانوار، ج 80، ص 362)

1456 - آباد کردن مسجد

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
یا اباذر! من اجاب داعی الله و احسن عمارة مساجد الله کان ثوابه من الله الجنة، فقلت: بابی و امی یا رسول الله کیف یعمر مساجد الله؟ قال: لا ترفع فیها الاصوات و لا یخاض فیها بالباطل، و لا یشتری فیها و لا یباع و اترک اللغو ما دمت فیها فان لم تفعل فلا تلومن یوم القیامة الا نفسک؛
ای ابوذر! هر کس نداری منادی خدارا پاسخ گفت و مساجد خداوند را خوب آباد و احیا کرد پاداش او بهشت است گفتم: پدر و مادرم فدایت ای پیامبر خدا! چگونه مساجد خداوند آباد می شود؟ فرمود: به اینکه صدا در آنها بلند نشود و سخنان باطل در آنها رد و بدل نشود و خرید و فروش در آنها صورت نگیرد و تا هر وقت که در مسجد باشی! از هر لغو و باطلی بپرهیز، که اگر چنین نکنی روز قیامت جز خود را ملامت نخواهی کرد (زیرا به دلیل عدم رعایت حقوق مسجد کیفر می شوی).
(بحارالانوار، ج 80، ص 380)

1457 - اذان در مناره مسجد

قال الصادق - علیه السلام -:
کان رسول الله - صلی الله علیه و آله - یقول لبلال اذا دخل الوقت: یا بلال! اعل فوق الجدار و ارفع صوتک بالاذان؛
رسول خدا (ص) هنگامی که وقت نماز فرا می رسید، به بلال می فرمود: ای بلال! بر فراز دیوار (مسجد) برو و با صدای بلند اذان بگو!
(وسائل الشیعه، ج 4، ص 626)