جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1382: نمازگزار در قیامت

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
یا اباذر! طوبی لاصحاب الالویة یوم القیامة یحملونها فیسبقون الناس الا و هم السابقون الی المساجد بالاسحار و غیر الاسحار؛
ای ابوذر! خوشا به حال آنان که در روز رستاخیز پرچم در دست دارند و در رفتن به بهشت بر مردم پیشی می گیرند، آنان افرادی هستند که سحرگاهان و سایر اوقات به مساجد از دیگران پیشی می جویند.
(مستدرک الوسائل، ج 3، ص 433)

1383 - ضمانت خداوند برای اهل مسجد

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
خصال ست ما من مسلم یموت فی واحدة منهن، الا کان ضامناً علی الله - عزوجل - ان یدخله الجنة منها: رجل توضاً فاحسن الوضوء ثم خرج الی مسجد الصلاة فان مات فی وجهه، کان ضامناً علی الله؛
شش خصلت است که هر کسی در آن حال بمیرد خداوند - عزوجل - ضمانت نموده که او را در بهشت داخل کند: یکی از آن موارد شخصی است که وضوی خویش را نیکو به جای آورد و به سوی مسجد و محل نماز حرکت کند و چون در راه مرگ وی فرا برسد خداوند بهشت را برای او ضمانت نموده است.
(مستدرک الوسائل، ج 3، ص 364)

1384 - سکونت در جوار عرش

قال علی - علیه السلام -:
تحت ظل العرش یوم لا ضل الا ظلة رجل خرج من بیته فاسبع الطهر ثم مشی الی بیت من بیوت الله لیقضی فریضة من فرائض الله فهلک فیما بینه و بین ذلک و رجل قام فی جوف اللیل بعد ما هدات العیون فاسبع الطهر ثم ثام الی بیت من بیوت الله فهلک فیها بینه و بین ذلک؛
مردی که طهارت را نیکو به جای می آورد آنگاه به سوی خانه ای از خانه های خداوند گام برمیدارد تا نماز واجب به جای آورد، در زیر سایه عرش الهی است در آن روز که هیچ سایه ای جز سایه عرش نیست و با این کار گناهان او آمرزید می شود و همین طور است شخصی که در دل شب، در حالی که مردم به خواب رفته اند طهارت (وضوی) خویش را نیکو به جای می آورد و به سوی خانه ای از خانه های خداوند حرکت می کند و در بین خانه و مسجد می میرد.
(مستدرک الوسائل، ج 3، ص 365)