جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1373 - کیفر کناره گیری از مسجد

قال الصادق - علیه السلام -:
شکت المساجد الی الله تعالی الذین لا یشهدونها من جیرآنها فاوحی الله الیها و عزتی و جلالی لا قبلت لهم صلاة واحدة و لا اظهرن لهم فی الناس عدالة و لا نالتهم رحمتی ول جاورونی فی جنتی؛
مساجد، از همسایگان خود که در مسجد حاضر نمی شوند، به خداوند شکایت بردند. خداوند متعال به مساجد وحی فرمود: به عزت و جلالم سوگند که یک نماز آنان را قبول نخواهم کرد، در میان مردم عدالتی را از آنان آشکار نمی سازم، رحمت من شامل آنان نشود و از همسایگی من در بهشتم محروم خواهند بود.
(وسائل الشیعه، ج 3، ص 479)

1374 - سرگرمی به کارهای ناپسند در مسجد

قال الصادق - علیه السلام -:
ان النبی - صلی الله علیه و آله - بصر رجلا یخذف بحصاة فی المسجد فقال: ما زالت تلعن حتی وقعت ثم قال: الخذف، فی النادی من اخلاق قوم لوط ثم تلا: و تأتون فی نادیکم المنکر قال: هو الخذف؛
پیامبر - صلی الله علیه و آله - مردی را دید که در مسجد به سنگ پرانی مشغول است ایشان فرمود: این سنگ تا وقتی که مجدداً به زمین برسد لعنت می کند سپس فرمود: سنگ پرانی در میان جمع از اخلاق قوم لوط است آنگاه امام صادق (ع) این آیه شریفه را که می فرماید: و در میان جمع کارهای زشت انجام می دهید(5) تلاوت کرد و فرمود: مراد از کار زشت قوم لوط دراین کریمه، همان سنگ پرانی است.
(وسائل الشیعه، ج 3، ص 514)

1375 - همسایه مسجد کیست؟

قال علی - علیه السلام -:
لا صلاة لجار المسجد الا فی المسجد الا ان یکون به عذر او به علة فقیل: و من جار المسجد یا امیرالمؤمنین؟ قال: من سمع النداء؛
نماز همسایه مسجد (چنانچه عذر یا بیماری نداشته باشد) جز در مسجد مقبول درگاه الهی نخواهد بود. از آن حضرت سوال شد: همسایه مسجد چه کسی است؟ فرمود: کسی که صدای اذان را بشنود.
(بحارالانوار، ج 83، ص 380)