جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1332 - خطبه های کوتاه

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
ان قصر الخطبة و طول الصلوة مئنة عن فقه الرجل، فاطیلوا الصلوة، و اقصروا الخطبة و ان من البیان، سحراً و انه سیأتی بعدکم اقوام یطیلون الخطب و یقصرون الصلوة؛
به درستی که کوتاهی خطبه و طولانی ساختن نماز نشانه فقاهت امام جمعه است، پس نماز را طولانی و خطبه را کوتاه کنید که بعضی از سخنها دلربا است پس از شما مردمی بیایند که خطبه ها را طولانی و نماز را کوتاه برگزار نمایند.
(کنزالعمال ج 7، ص 748 ح 21223)

1333 - امام جمعه و سلام

عن علی - علیه السلام -:
انه کان اذا صعد المنبر سلم علی الناس؛
علی (ع) هرگاه بر منبر می نشست، به مردم سلام می کرد.
(بحارالانوار، ج 89، ص 257)

1334 - آداب ورود به نماز جمعه

قال علی - علیه السلام -:
لا بأس بان یتخطی الرجل یوم الجمعة الی مجلسه حیث کان فاذا خرج الامام فلا یتخطان احد رقاب الناس ولیجلس حیث یتیسر الا من جلس علی الابواب و منع الناس ان یمضوا الی السعة فلا حرمة ان یتخطاه؛
مانعی ندارد که نمازگزار روز جمعه به سمت جای خود در نماز گام بردارد، ولی وقتی امام برای خطبه خواندن آماده شد، کسی نباید بر سر و گردن مردم راه برود بلکه باید هر کجا که ممکن بود بنشیند مگر کسی که در کنار درهای ورودی نشسته باشد و وجود او در آنجا مانع ورود دیگران به قسمتهای خالی باشد که در این صورت اگر لگدمال شود حرمتی ندارد.
(وسائل الشیعه، ج 5، ص 94)