جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1327 - پوشش امام جمعه

قال الصادق - علیه السلام -:
ینبغی للامام الذی یخطب الناس یوم الجمعة ان یلبس عمامة فی الشتاء و الصیف و یتردی ببرد یمنی او عدنی و یخطب و هو قائم یحمدالله و یثنی علیه ثم یوصی بتقوی الله و یقرء سورة من القرآن صغیرة ثم یجلس ثم یقوم فیحمد الله و یثنی علیه و یصلی علی محمد - صلی الله علیه و آله - و علی ائمة المسلمین و یستغفر للمؤمنین و المؤمنات فاذا فرغ من هذا اقام المؤذن فصلی بالناس رکعتین یقرأ فی الاولی بسورة الجمعة و فی الثانیة بسورة النمافقین؛
شایسته است خطیب (امام) جمعه در تابستان و زمستان عمامه بگذارد و عبایی از برد یمنی یا عدنی بپوشد و خطبه را ایستاده ایراد کند، سپس حمد و ثنای الهی گوید و مردم را به تقوا سفارش نماید، و (در پایان خطبه) سوره کوچکی از قرآن بخواند و بنشیند، و بعد (برای خطبه دوم) بلند شود و حمد و ثنای خدا کند و صلوات بر محمد و بر ائمه مسلمین بفرستد و برای زنان و مردان مؤمن طلب استغفار نماید. چون خطبه تمام شد، مؤذن اقامه بگوید، آنگاه امام دو رکعت نماز (در رکعت اول سوره جمعه و در رکعت دوم سوره منافقون) بخواند.
(اصول کافی، ج 3، ص 421)

1328 - حضور در مصلا پیش از شروع خطبه ها

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
ان الملائکة علی ابواب المسجد یکتبون الناس علی منازلهم جاء فلان من ساعة کذا و کذا و جاء فلان من ساعة کذا و کذا، جاء فلان و الامام یخطب، جاء فلان فادرک الصلوة، و لم یدرک الخطبة؛
فرشتگان (در روز جمعه) بر درهای مساجد قرار گیرند، و اسامی مردم را حسب زمان حضورشان ثبت می نمایند و بنویسند که فلان نمازگزار ساعت چند فلانی ساعت چند و فلانی چه ساعتی وارد شد که امام جمعه در حال خواندن بود، و فلان فرد آمد و نماز جمعه را درک کرد و به خطبه نرسید.
(کنزالعمال، حدیث، 21178)

1329 - دو خطبه به جای دو رکعت

قال الصادق - علیه السلام -:
انما جعلت الخطبة عوضاً عن الرکعتین اسقطتا من صلوة الظهر فهی کالصلوة لا یحل فیها الا ما یحل فی الصلوة؛
خطبه های (نماز جمعه) را به جای دو رکعتی که از نماز ظهر برداشته شده، قرار داده اند، پس آنها نیز همچون نمازند و جایز نیست در آنها، مگر آنکه در نماز جایز شمرده شده است.
(مستدرک الوسائل، ج 6، ص 15)