جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1312 - سکوت هنگام خطبه

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا خطب الایام یوم الجمعة فلا ینبغی لاحد ان یتکلم حتی یفرغ الامام من خطبته؛
هنگامی که امام در روز جمعه خطبه می خواند شایسته نیست کسی حرف بزند تا آنگاه که امام از خطبه فارغ شود.
(اصول کافی، ج 3، ص 421)

1313 - استفاده از منبر در نماز جمعه

قال الصادق - علیه السلام -:
کان رسول الله - صلی الله علیه و آله - اذا خرج الی الجمعة قعد علی المنبر حتی یفرغ المؤذنون؛
چون رسول خدا - صلی الله علیه و آله - به مصلای جمعه می رفت، بر روی منبر می نشست تامؤذن از گفتن اذان فارغ گردد.
(تهذیب، ج 3 ص 244)

1314 - نتیجه رعایت آداب نماز جمعه

قال النبی - صلی الله علیه و آله -
من اغتسل یوم الجمعة و مس من طیب امرأته، ان کان لها و لبس من صالح ثیابه ثم لم یتخط رقاب الناس و لم یلغ عند الموعظة کان کفارة لما بینهما و من لغی و تخطی رقاب الناس کانت له له ظهراً؛
هر کس روز جمعه غسل نماید، و از عطر همسرش به خود بزند و جامه مناسبی بپوشد و به هنگام عبور از صفهای نماز جمعه پای بر روی لباس و سر و دوش مردم نگذارد و هنگام خطبه خواندن امام سخن نگوید، نماز جمعه او کفاره گناهان او در فاصله دو نماز جمعه می باشد، ولی اگر در بین خطبه ها حرف بزند باید نماز ظهر بخواند.
(بحارالانوار، ج 81، ص 212)