جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1234 - نماز جمعه واجب است

عن النبی - صلی الله علیه و آله - قال:
ان الله کتب علیکم الجمعة فریضة واجبة الی یوم القیامة؛
همانا خداوند نماز جمعه را تا روز قیامت بر شما واجب کرد.
(وسائل الشیعه، ج 5، ص 6)

1235 - جمعه و تعطیلی کارها

قال جعفر بن محمد عن ابیه - علیه السلام -:
بینما رسول الله - صلی الله علیه و آله - قائماً یخطب یوم الجمعة، و کان سوقاً یقال لها البطحاء، و کانت بنوسلیم تجلب الیها السبی، و الخیل و الغنم، و کانت الانصار اذا تزوجوا ضربوا، بالکبر و المزمار، و اذا سمعوا ذلک خرج الناس الیهم و ترکوا رسول الله قائماً فعیرهم الله بذالک فانزل الله تعالی: و اذا رأوا تجارة او لهواً انفضوا الیها و ترکوک قائماً قل ما عند الله خیر من اللهو و من التجارة و الله خیرالرازقین؛
امام صادق (ع) از پدر بزگوارش نقل می کند: هنگامی که رسول خدا (ص) ایستاده و خطبه می خواند، در مدینه بازاری بود که به آن بازار بطحاء می گفتند و قبیله بنی سلمی روز جمعه به آن بازار برده، اسب، و گوسفند می آوردند، و انصار برای تبلیغ (کالا) ساز و دهل می نواختند، نمازگزاران چون آن صدا را شنیدند، به سوی بنی سلیم شتافته و پیامبر را (در حال خطبه خواندن) رها نمودند، خداوند به خاطر این کار، آنان را سرزنش نمود و در این رابطه این آیه را نازل فرمود: هنگامی که تجارت یا لهوی، (صداهای یاد شده) را ببینند و بشنوند، به سوی آن رفته و تو را (در حال خطبه خواندن) ایستاده رها می نمایند بگو: آنچه نزد خداست بهتر از تجارت و لهو می باشد و خداوند بهترین روزی دهندگان است.
(مستدرک الوسائل، ج 6، ص 24)

1236 - اهمیت نماز جمعه

قال رسول الله - - صلی الله علیه و آله -:
ان الله سبحانه فرض علیکم الجمعة فی عامی هذا، فی شهری هذا، فی ساعتی هذه، فریضة مکتوبة، فمن ترکها فی حیاتی و بعد مماتی الی یوم القیامة، جحوداً لها و استخفافاً بحقها فلا جمع الله شمله، و لا بارک الله فی امره الا لا حج له، الا لا صدقه له، الا لا برکة له، الا ان یتوب، فان تاب، تاب الله علیه؛
خداوند نماز جمعه را بر شما در همین سال و همین ماه و همین ساعت، واجب کرد، فریضه ای که ثبت شده است هر کس در حال حیات و پس از مرگ من تا روز قیامت آن را از روی انکار و سبک شمردن حق آن ترک کند، خدا هرگز کار او را سامان نداده و مبارک نگرداند. آگاه باشید که برای او نماز، حج صدقه، و برکتی نیست مگر آن که توبه کند پس اگر توبه کرد، خدا هم توبه اش را می پذیرد، و (با رحمت به سوی او می نگرد).
(مستدرک الوسائل، ج 6، ص 10. 11)