جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1200 - تسبیح در شب

عن جعفر بن محمد: - علیه السلام - فی قول الله - عزوجل - و سبح بحمد ربک حین تقوم و من اللیل فسبحه و ادبار النجوم(3) قال: امره ان یصلی باللیل؛
از امام صادق - علیه السلام - نقل شده است که در تفسیر سخن خداوند - عزوجل - که می فرماید: و تسبیح به سپاس پروردگار خود گوی، گاهی که برمی خیزی و از شب تسبیح گویش تا سپیده دمان چنین فرمود: او را دستور داده تا در دل شب نماز بخواند.
(بحارالانوار، ج 87، ص 159)

1201 - نماز شب با شک

و قد سمع - علیه السلام - رجلا من الحروریة یتهجد و یقرأ. فقال: نوم علی یقین خیر من صلاة علی شک؛
امام علی (ع) شنید که یکی از مردم حروریه (خوارج) نماز شب به جا می آورد و قرآن می خواند. حضرت فرمود: با یقین خوابیدن بهتر از نماز خواندن با شک است.
(نهج البلاغه، حکمت 92)

1202 - کسب هیبت و ابهت با نماز شب

روی ان علیاً - علیه السلام -:
اجتاز بقصاب و عنده لحم سمین، فقال: یا امیرالمؤمنین! هذا اللحم سمین، اشتر منه، فقال: لیس الثمن حاضراً فقال: انا اصبر یا امیر المؤمنین! فقال له: انا اصبر عن اللحم و ان الله سبحانه وضع خمسة فی خمسة: العز فی الطاعة، والذل فی المعصیة و الحکمة فی جوف البطن و الهیبة فی صلاة اللیل و الغنا فی القناعة؛
روایت شده است که امیرالمؤمنین (ع) از مقابل دکه قصابی می گذشت قصاب گفت: ای امیرالمؤمنین! گوشت چاق و خوب موجود است امام (ع) فرمود: پول آن موجود نیست قصاب گفت: من مهلت می دهم و صبر می کنم. امام علی (ع) پاسخ داد: من بر نخوردن گوشت صبر می کنم (و افزود): خداوند متعال پنج چیز را در پنج چیز دیگر قرار داده است: عزت را در بندگی، ذلت را در معصیت، حکمت را در کم خوردن و خالی بودن شکم، هیبت و ابهت را در روی آوردن به نماز شب و ثروتمندی و بی نیازی را در قناعت.
(ارشاد القلوب، دیلمی، باب القناعة)