جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1184 - نزدیکترین ساعات انسان به خدا

قال عن ابن ابی یعفور عن ابی عبدالله - علیه السلام -:
قلت له: اخبرنی - جعلت فداک - ای ساعة یکون العبد اقرب الی الله، و الله منه قریب؟ قال: اذا قام فی اخر اللیل و العیون هادئة. فیمشی الی وضوئه حتی یتوضأ باسبع وضوء، ثم یجی ء حیت یقوم فی مسجده فیوجه وجهه الی الله و یصف قدمیه و یرفع صوته و یکبر وافتتح الصلوة فقرأ اجزائه و صلی رکعتین و قام لیعید صلوته ناداه مناد من عنان السماء عن یمین العرش: ایها العبد المنادی ربه! ان البر لینشر علی رأسک من عنان السماء، و الملائکة محیطة بک من لدن قدمیک الی عنان السماء،و الله ینادی: عبدی لو تعلم من تناجی اذا ما انفتلک. قال: قلت: جعلت فداک یابن رسول الله ما الانفتال؟ قال: تقول بوجهک و جسدک هکذا، ثم ولی وجهه و ذلک الانفتال؛
ابن ابی یعفور (راوی حدیث) می گوید به حضور امام صادق (ع) عرضه داشتم: قربانت شوم! بفرمایید چه زمانی انسان به خدا و خدا به او نزدیک است؟ فرمود: چون آخر شب برخیزد، در حالی که چشم هایش در خواب هستند، وضویی شاداب گرفته و در عبادتگاه خود بایستد و با حضور قلب و توجه به خدا، تکبیر نماز گفته و قرائت را بخواند و دو رکعت نماز به جای آورد و آنگاه برای نماز دیگری برخیزد، از سوی آسمان و از جانب عرش این ندا برآید: ای بنده ای که خدای خود را می خوانی! الحال احسان و بر و خیر از جانب آسمان در حال فرود آمدن بر تو است و فرشتگان از کنار قدم هایت تا عنان آسمان گرد تو جمع شده اند و خداوند می فرماید: ای بنده من! اگر بدانی که در حال گفتگو و راز و نیازی، انفتال از خود نشان نمی دهد. (راوی می گوید) گفتم: ای فرزند رسول خدا! قربانت شوم، مقصود از انفتال چیست؟ امام در حالی که صورت خود را به سمت پشت سر می چرخانید، انفتال این است که صورت و بدنت را برگردانی.
(بحارالانوار، ج 87، ص 158)

1185 - سفارش خداوند به حضرت موسی (ع)

قال الصادق - علیه السلام -:
کان فیما ناجی الله - عزوجل - به موسی بن عمران - علیه السلام - ان قال له: یابن عمران! کذب من زعم انه یحبنی فاذا جنه اللیل نام عنی. الیس کل محب یحب خلوة حبیبه؟ ها انا ذا یابن عمران مطلع علی احبائی اذا جهنم اللیل حولت ابصارهم فی قلوبهم. و مثلت عقوبتی بین اعینهم. یخاطبونی عن المشاهده و یکلمونی عن الحضور. یابن عمران! هب لی من قبلک الخشوع و من بدنک الخضوع و من عینیک الدموع فی ظلم، و ادعنی فانک تجدنی قریباً مجیباً؛
خداوند حکیم به حضرت موسی (ع) فرمود: ای پسر عمران! دروغ می گوید آن کس که گمان کند مرا دوست دارد، در حالی که که چون شب فرا می رسد از من چشم می پوشد و به خواب می رود! آیا نه چنین است که هر عاشقی خلوت با معشوق را دوست دارد؟ هان ای پسر عمران! این منم که بر دوستانم مطلعم چون شب آنان را فرا گیرد، چشم دلشان را دگرگون می سازم (که جز من چیزی نمی بینند) و عقوبتم را در مقابل دیدگانشان مجسم می کنم (بدان گونه) از راه شهود و رویارویی با من به مخاطبه می پردازند و حضوراً با من به گفتگو می نشینند، ای پسر عمران! در دل شبهای تار از دلت خشوع و از تنت خضوع و از چشمانت قطرات اشک نثار من بنما و مرا بخوان که مرا به خود نزدیک و اجابت کننده دعوتت خواهی یافت.
(بحارالانوار، ج 87، ص 139)

1186 - عبادت در شب و استجابت دعا

عن النیشابوری قال:
قلت لابی عبدالله - علیه السلام - ان الناس یروون عن النبی - صلی الله علیه و آله - ان فی اللیل ساعة لا یدعو فیها عبد مؤمن بدعوة الا استجیب له. قال: نعم. قلت: متی هی جعلت فداک؟ قال: ما بین نصف اللیل الی الثلث الباقی منه، قلت: اهی لیلة من اللیالی معلومة او کل لیلة؟ قال: بل کل لیلة؛
به امام صادق (ع) عرض کردم: مردم از پیامبر (ص) نقل می کنند در شب ساعتی است که هیچ بنده مؤمنی در آن دعایی نمی کند مگر این که دعایش مستجاب شود فرمود: بلی عرض کردم: فدایت شوم آن چه زمانی است؟ فرمود: بین نصف شب تا ثلث باقی مانده از آن عرض کردم: آیا آن شب معینی است از شب ها یا هر شب است؟ فرمود: هر شب است.
(بحارالانوار، ج 87، ص 165)