جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1083 - تقرب با نماز مستحبی

قال الصادق - علیه السلام -:
ما یتقرب الی عبد من عبادی بشی ء احب الی مما افترضت علیه، و انه یتقرب الی بالنافلة حتی احبه. فاذا احببته کنت اذا سمعه الذی یسمع به و بصره الذی یبصر و لسانه الذی ینطق به و یده التی یبطش بها. ان دعانی اجبته و ان سألنی اعطیته؛
بنده ای از بندگان من به من نزدیک نمی شود به چیزی (عملی) که نزد من محبوب تر باشد از آنچه بر او واجب کرده ام و همانا بنده به وسیله نافله به من نزدیک می شود تا آن جا که او را دوست بدارم چون دوستش داشتم، گوش او هستم که بدان می شنود و چشمش که بدان می بیند و زبانش که با آن سخن می گوید و دستش که باآن می گیرد، اگر مرا بخواند، جوابش می دهم و چنانچه از من (چیزی) بخواهد، عطایش خواهم نمود.
(اصول کافی، ج 4 ص 53، حدیث 7)

1084 - علت قرار دادن نافله

قال الصادق - علیه السلام -:
انما جعلت النافلة لیتم بها ما یفسد من الفریضة؛
نافله برای این قرار داده شده است تا به وسیله آن، کاستی های نماز واجب جبران گردد.
(علل الشرایع، ج 2، ص 329، وسائل الشیعه، ج 3 ص 54)

فصل بیستم: فضایل و آثار نماز شب