جامع آیات و احادیث موضوعی نماز، جلد دوم

نویسنده : عباس عزیزی

1019 - همراهی طفل برای نماز

قال الصادق - علیه السلام -:
کان علی - علیه السلام - قد جعل بیتاً فی داره لیس بالصغیر و لا بالکبیر لصلاته و کان اذا کان الیلل ذهب معه بصبی لا یبیت معه فیصلی فیه؛
امیرالمؤمنین (ع) در خانه خود اتاق متوسطی برای نماز خود اختصاص داده بود شبها برای نماز خواندن طفل کوچکی را که نمی خوابید با خود به آن اتاق برده و نماز می خواند.
(وسائل الشیعه، ج 3، ص 555)

1020- تمرین نماز در سن شش سالگی

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
مرو صبیانکم بالصلوة اذا کانو ابناء ست سنین و اضربوهم اذا کانوا ابناء سبع سنین و فرقوا بینهم فی المضاجع کانوا ابناء عشر سنین؛
فرزندان خود را در سن شش سالگی به نماز وادار کنید، و در هفت سالگی آنان را (در صورت نخواندن) تنبیه کنید، و در سن ده سالگی رختخواب آنان را جدا کنید.
(مستدرک الوسائل، ج 1 ص 171)

1021 - تأخیر عذاب به خاطر علاقه جوانان به نماز

قال علی - علیه السلام -:
ان الله - عزوجل - لیهم بعذاب اهل الارض جمیعاً حتی لا یتحاشی منهم احداً اذا عملوا بالمعاصی و اجترحوا السیئات فاذا الی الشیب ناقلی اقدامهم الی الصلوة و الولدان یتعلمون القرآن رحمهم الله فاخر ذلک عنهم؛
آنگاه که اهل زمین در گناه و بدیها غوطه ور می شوند خداوند متعال قصد می کند تمامی آنان را بدون استثناء دچار عذاب نماید، ولی با توجه به پیرمردان ریش سفیدی که برای نماز (به سوی مسجد) گام بر می دارند و نیز نونهالانی که در حال یادگرفتن قرآن هستند، به تمامی اهل زمین رحم نموده و عذاب آنان را به تأخیر می اندازد.
(مستدرک الوسائل، ج 3، ص 360، باب 3، روایت 12)